powieści graficzne

# 44 - "Bóg ich za to skaże." W ciemności - opinia.

2012-01-16T20:27:00.012+01:00

Żeby była jasność - "W ciemności" to najlepszy film od czasu "Czarnego Łabędzia."

Przede wszystkim jestem pełen uznania dla gry aktorów. I to nie tylko Roberta Więckiewicza czy Kingi Preis, ale dla wszystkich bez wyjątku. Nawet role epizodyczne (sprzedawczyni), lub drugoplanowe (dzieci) wypadły bardzo przekonująco. Szczególnie wyróżniłbym Agnieszkę Grochowską (np. scena masturbacji - przegenialna, może nawet lepiej od Portman w "Czarnym Łabędziu") i - wiadomo - Więckiewicza. Skubany dostał tak barwną postać do zagrania, że spieprzyć się tego nie dało. A aktor nie dość, że nic nie spieprzył, to jeszcze sporo dodał od siebie. Szczególne wrażenie robi jego mina, kiedy to prowadzi swojego ukraińskiego kumpla po kanałach i zaraz potem, jak świeci latarką po twarzach Żydów. A w jego wyrazie twarzy widać, że właśnie dokonuje wyboru...

Najlepszym elementem - który powinien być w tego typu filmach standardem (ale nie jest) - jest zachowanie oryginalnych języków i wprowadzenie napisów. Mamy germański, jidysz, bałak itd. Och, gdyby tak w każdym filmie, bohaterowie mówili po swojemu. A już gwara lwowska Sochy, to wydaje się majstersztyk. Ciekaw jestem, co mówią o tym filmie rodowici Lwowianie.

Ja kocham muzykę filmową i bardzo mi jej brakowało w tym filmie. Dopiero pod koniec słyszymy jakiś bardziej melodyczny utwór. W filmie jest tyle emocji, że widz nie potrzebuje dodatkowego bodźca do wywołania smutku a nawet płaczu, jednak byłbym wielce pocieszony, gdyby jakiś chwytający za serce utwór się pojawiał. Bo lubię. Mógłbym go potem słuchać jeszcze lata, po pierwszym seansie.

W filmie jest sporo seksu (ktoś go nazwał zwierzęcym), poród w ekstremalnych warunkach i niemało drastycznych zdarzeń. Zaraz zwierzęcy...jest jedna rewelacyjna scena z biorącą prysznic Grochowską i miłością, która po niej następuje i to sto procent miłość, nie jakieś tam instynkty. To naprawdę bardzo piękna i subtelna scena. Uroda aktorki też jest dokładnie taka - subtelna - więc niejeden widz ma w scenach z jej udziałem (głównie w tej) łzy w oczach i umiłowanie dla piękna w duszy.

Zdjęcia (już nagrodzone) są świetne. Szczególnie "na dole". Jest brud, są szczury, jest oświetlenie kanałów na tyle wyważone, aby film nie był ani za czysty/jasny (bo to kanały), ani też za bardzo ciemny (bo widz). Są piękne zbliżenia na Więckiewicza, który jednym małym napięciem mięśnia twarzy potrafi wyrazić odpowiednią dla danej sceny emocję. Akcja filmu dzieje się w dwóch światach. Jeden to kanały, gdzie ukrywają się Żydzi, drugi - życie prywatne Sochy na górze. Oglądając, naprawdę to wchodzimy to wychodzimy z kanału razem z Leopoldem Sochą. Ciemność kanałów i nagle rażące światło kolejnej sceny "u góry". I tak w kółko. Te rażące oczojebne przejścia z totalnej czerni w rażącą biel są celowe, abyśmy poczuli się jak główny bohater. Rewelacyjne rozwiązanie.

Podobno Holland trochę zakłamała historię Stefka. W filmie wyszedł na tchórza a w rzeczywistości pomagał Sosze do samego końca. Reszta w porządku. Na samym początku filmu jest taka scena, że Socha i Stefek idą przez las a za drzewami "miga" coś białego. I od razu dostajemy odpowiedź, której nie zdradzę, ale trzeba widzieć, że takie ukazanie tej sytuacji, wbiło w fotel.

Jeszcze raz usłyszę/przeczytam gdzieś, że film jest antypolski czy anty- (i tu wpisz dowolne słowo), to zwymiotuję własne jaja. Jest taki, jak ma być. Wszyscy są ludzcy. Wygłodniali Żydzi rzucają się na jedzenie i kochają się, kiedy mają ochotę na odrobinę bliskości (czasem jest to potrzeba czysto seksualna), Socha jest prostaczkiem - takim Polaczkiem - pełno w nim wiary w stereotypy, ale jest człowiekiem religijnym, więc w końcu się zmienia, Ukraińcy to niezła banda skurwysynów... Nie uważam, że bardzo ludzkie, czyli nazwijmy to naturalne zachowania powinny być uznawane za plus filmu. Ale tak jest w istocie, ponieważ w porównaniu z większością filmów o holocauście, nie ma tu podziału na dobrych i złych. Każdy ma wady i zalety. Np. Żydzi początkowo mocno wkurzają Sochę swoim zachowaniem, nie są takimi niewinnymi ofiarami, jak dajmy na to w Liście Schindlera. Ludzie mają być ludźmi i są nimi w obrazie Agnieszki Holland. Jedni mają taki charakter, inni taki. Standard.

"W ciemności" porównuje się na każdym kroku z wiadomym filmem Spielberga. Bardzo podobała mi się "Lista Schindlera" i choć nie znamy w 100% prawdziwej historii Schindlera (są różne opinie), to dziwie się, że ktoś uważa to za cukierkowy i wygładzony obraz jakiegokolwiek człowieka. Są tacy ludzie, którzy na pewno postąpiliby tak jak Schindler w oskarowym filmie. Jeśli on taki kryształowy nie był to nieładnie, że tak go wygładzili. Prawda historyczna, to chyba jednak podstawa. Film jest świetny, tak samo jak "W ciemności". Socha jest oczywiście bardziej wiarygodny od Oskara, bo takich jak on cwaniaczków jest na świecie trochę więcej niż stuprocentowych aniołów.

"W ciemności" trwa 2:20 a czas mija jak minut trzydzieści. Wciąga jak mało co. Pani reżyser postawiła na realizm, nie ma patosu i pieprzenia o tym, że ty jesteś zły, ty dobry, ten jest bohaterem a ten skurwielem. Żaden Niemiec nie gada po angielsku, Żydzi jadą w jidysz, Polacy z ulic Lwowa bałakiem . Na pewno film to trudniejszy w odbiorze, niż "Lista Schindlera" czy "Pianista". Tam nie ma stuprocentowo dobrej postaci. Film Agnieszki Holland jest rewelacyjny i w stu procentach oddał realia epoki. Być może to nawet arcydzieło, ale to stwierdzę (zapewne) po drugim seansie.

# 43 - Syndrom obwoluty Blankets.

2011-12-27T12:20:00.018+01:00

W sieci pojawiają się już pierwsze zapowiedzi komiksów, które powinny pojawić się na półkach polskich fanów w 2012 roku. Moim (i pewnie nie tylko moim) zdaniem, największym hitem powinno okazać się wydanie "Habibi" Thompsona. Ja dostaję białej gorączki, kiedy oglądam zdjęcia niedawno wydanego komiksu autora "Blankets".
Niemcy już mają swoją wersję językową. A my? Czy da radę wydać to w 2012? Miejmy nadzieję.

Zdjęcia, mówiące "KUP MNIE":

Wyklejka:

Wnętrze niemal 700-stronicowego potwora:

Craig Thompson podpisuje...

...a szczęściarze i szczęściary cieszą się z autografów

Nieźle to wygląda razem z "Blankets".

Fajny jest też składany kartonowy dodatek z połączonymi światami z albumów "Żegnaj Chunky Rice", "Blankets" i "Habibi".

I prawdziwa rewelacja. "Habibi" w folijce:D

I na koniec taki bonus. Szczerze mówiąc nie wiem co to jest, ale rządzi.

Tymczasem na Amazonie, "Habibi" w twardej oprawie kosztuje dziś w przeliczeniu na polski 55 złotych...

# 42 - Filmowy sierpień.

2011-09-12T22:15:00.003+02:00

1. Wrony (1994) 7/10 - Młoda, pozbawiona miłości matki dziewczynka, opiekuje się jeszcze mniejszą dziewczynką, traktując ją tak, jak nauczyła się od dorosłych. Piękne zdjęcia, jeden dobry motyw muzyczny i znakomita gra dziewczynek. Warto.

2. Tron we krwi (1957) 9/10 - Szekspir + Kurosawa - z tego musiało wyjść coś dobrego. I powstało niemal arcydzieło. Szacunek dla Mifune za prawdziwe strzały - kto widział, ten wie. Bardzo lubię piosenkę o pajęczynowym zamku z początku (i końca) filmu. Tytuł "Tron we krwi" może mylić, nie ma tam za wiele krwi. Bowiem film ten, polega na długich ujęciach i gadaniu. Nawet gdy Mifune ma kogoś - za namową suki żony - zamordować, widzimy tylko jak odchodzi i chwilę później wraca z zakrwawioną bronią. Bardzo lubię.

3. Siedmiu samurajów (1954) 9/10 - Kurosawa po raz drugi. Tym razem pokazuje, że potrafi zrobić wciągający film przygodowy. Jest epicko, ale dopiero od połowy filmu. Pierwszą godzinę wieśniacy montują ekipę samurajów, potem przygotowują się na odparcie ataku, aż w końcu mamy potyczki. Oczywiście Kurosawa wplótł w główną historię, kilka znakomitych wątków pobocznych. Plus za najlepszą rolę Mifune, ze wszystkich jakie widziałem.

4. Straż przyboczna (1961) 8/10 - najpierw widziałem hołd dla Kurosawy z Willisem, później plagiat z Clintem a dopiero na końcu pierwowzór z Mifune. Western na Dzikim...Wschodzie. Bezimienny rewolwero...samuraj, przybywa do miasteczka cierpiącego na plagę wszy, pod postacią dwóch band rywalizujących ze sobą przestępców. Mifune "robi porządek" w dźwięk znakomitego, cwaniackiego motywu muzycznego. Plus trochę głębi. I tyle. Lubię.

5. Bunt (1967) 9/10 - film o miłości. Samuraj musi słuchać swojego pana. Zawsze. Ale czy na pewno 'zawsze'? Nawet jeśli władca igra z jego uczuciami? Nawet jeśli władca odbiera mu żonę? Kocham ten film.

6. Zemsta (2002) 9/10 - komedia doskonała. Sam tekst Fredry jest czymś niekończenie zajebistym a Wajda wziął z niego to, co najlepsze i zatrudnił doskonałych aktorów. Gajos jest klasą sam dla siebie. Seweryn, Figura czy Buzek nie gorsi. Właśnie, Agata Buzek to świetna aktorka. A te jej diabelskie spojrzenie...ach! - idealna aktorka do roli Klary, nie spodziewałem się tak znakomicie zagranej postaci. Roman Polański w roli Papkina - to trzeba zobaczyć. Tylko Olbrychski jakoś gorzej wypadł niż zwykle, nie wiem dlaczego. Plus ten cudowny, ośnieżony zamek i teatralna scenografia. No i muzyka Kilara. Uwielbiam.

7. Siedmiu wspaniałych (1960) 6/10 - zrzyna z Siedmiu samurajów, pozbawiona większości głębi i pobocznych wątków pierwowzoru. Połączono też postacie młodego samuraja i Mifune. Może być.

8. Ran (1985) 10/10 - Arcydzieło nad arcydziełami, film samurajski nad filmami samurajskimi, ekranizacja dzieła Szekspira nad ekranizacjami dzieł Szekspira. Film doskonały. Wizualnie, widowisko rozbuchane jak sztuka Bizancjum. Kostiumy (szyto je dwa lata), zdjęcia, scenografia (nawet spalony na potrzeby filmu zamek, jest w skali 1:1!) Plus doskonała intryga, masa krwi, bitew i pieprzonego geniuszu, Panów Szekspira i Kurosawy. Niektóre fragmenty widziałem już po 30 razy. A 6-minutowa sekwencja ataku na zamek, z wyciszeniem całego głosu w jej czasie i słyszalnym tylko utworem symfonicznym, jest czymś nieskończenie doskonałym. Do tego filmu można się modlić.

9. Piraci z Karaibów: Na nieznanych wodach (2011) 8/10 - bardzo lubię wszystkie filmy z tego cyklu. Trochę męczyły mnie te pościgi z początkowych 25. minut filmu, ale później było tylko lepiej. Ozdobą filmu jest niewątpliwie charyzmatyczna, pięknie starzejąca się Penélope Cruz. Kiedyś w ogóle mi się nie podobała, obecnie uważam ją za piękną kobietę. Lubię wątek poboczny z misjonarzem i syreną. Bardzo dobre kino przygodowe. Cieszę się, że kolejne części Piratów trzymają poziom a nie tak jak Indiana Jones, że pierwsza fajna, druga gorsza, trzecia znakomita a o czwartej lepiej zapomnieć. Ma być piątka, o której poziom jestem spokojny. Piętnastu chłopa na umrzyka skrzyni, yo-ho-ho i butelka rumu;-)

10. Stalingrad (1993) 8/10 - film, w którym tragizm (prawdopodobnie) jest pokazany jeszcze mocniej niż być powinien. Prawdopodobnie, ponieważ sam na wojnie nigdy nie byłem i mogę co najwyżej przypuszczać. Bardzo lubię "śnieżne" filmy wojenne toteż byłem zachwycony bitwą piechota niemiecka vs. czołgi rosyjskie.

11. Lawa. Opowieść o "Dziadach" Adama Mickiewicza (1989) 8/10 - widziałem kiedyś dawno na lekcji Języka Polskiego i wtedy bardzo mi się film podobał. Teraz podoba mi się jeszcze bardziej. Lubię sławny monolog Holoubka, ale dla mnie największą siłą filmu są sceny na cmentarzu ze zjawami. Teresa Budzisz-Krzyżanowska wymachująca krzyżem i żegnająca duchy słowami: "Widzicie Pański krzyż?" przegoniłaby nawet samego Hrabiego Draculę:-) Jan Nowicki w roli Pana przeraża i poraża! Rzecz bardzo w moim guście.

Filmem miesiąca zostaje "Ran" (1985). Mimo bardzo dużej konkurencji w tym miesiącu, nawet na chwilę nie był zagrożony spadkiem na drugą pozycję. Rzecz wybitna.

# 41 - Angouleme - polski wybór 2011.

2011-02-03T11:11:00.006+01:00

Już 12 lutego 2011 w Galerii Pauza w Krakowie (ul. Floriańska 18/3) odbędzie się uroczyste ogłoszenie wyników Nagrody Angouleme - polski wybór 2011. Nie będzie to jednak jedyna atrakcja tego dnia. W Krakowie pojawi się gość specjalny - Guillaume Bianco, laureat tej nagrody za rok 2010! Ponadto krakowskie wydawnictwo Post, wyda z tej okazji nagrodzony komiks Bianco- "Mglisty Billy". To nadal nie wszystkie atrakcje.

Ponieważ nagroda obchodzi swoje dziesięciolecie, zorganizowano wystawę trzydziestu dwóch plansz komiksowych, poprzednich siedmiu laureatów.
I tak czytelnicy będą mogli podziwiać oryginalne plansze Frederika Peeters`a (nagrodzonego w 2002 i 2004 za "Niebieskie pigułki" i "Lupusa"), Joann Sfara (2003 za "Kota rabina"), Marjane Satrapi (2005 za "Kurczaka ze śliwkami"), Blutcha (2007 za "Rozkosz"), Cyrila Pedrosa (2008 za "Trzy cienie"), Sébastiena Chrisostome (2009 za "Pod prąd") i tegorocznego gościa Guillaume Bianco (2010 za "Mglistego Billy`ego"). Zabraknie tylko plansz z komiksu "Les damnés de Nanterre", zwycięzcy za rok 2006 - Chantala Montellier`a. Komiks "Les damnés de Nanterre", to zresztą także jedyny tytuł z tego doborowego towarzystwa, jaki nie doczekał się polskiej edycji. Wydawcą "Trzech cieni" w 2008, była Kultura Gniewu a pozostałe tytuły wypuściło na rynek wydawnictwo Post.

Kolejne atrakcje to bitwa młodych komiksiarzy, która odbędzie się o godzinie 12:00 a także pokaz dwóch znakomitych filmów animowanych, czyli ekranizacja arcydzieła powieści graficznej Marjane Satrapi "Persepolis" a także "Trio z Belleville", którego reżyserem jest doskonale znany u nas scenarzysta "Dziadka Leona" Sylvain Chomet.

Wstęp wolny.

Program :

12.00 Bitwa młodych komiksiarzy

17.00 Ogłoszenie laureata nagrody 2011 i spotkanie z Guillaumem Bianco.

18.00 Wernisaż wystawy 10 lat Nagrody Angouleme: polski wybór.

19.00 Projekcja filmów animowanych:

- PERSEPOLIS (90 min), francuski długometrażowy film animowany, realizacja : Vincent Paronnaud, Marjane Satrapi

- TRIO Z BELLEVILLE (80 min), długometrażowy francusko-belgijsko-quebecki film animowany, realizacja: Sylvain Chomet

Kino 18, ul. Floriańska 18/5, II piętro

OBECNOŚĆ OBOWIĄZKOWA!

# 40 - Wernisaż wystawy "Czas na komiks" - foty.

2011-01-14T00:49:00.007+01:00

Dziś o godzinie 19:00 w BWA Wrocław, odbył się wernisaż wystawy "Czas na komiks".

Plusy:
a) Prace komiksowych rysowników wystawiono w samym centrum, kilka kroków od rynku.
b) Prace pierwsza klasa, szczególnie podobały mi się plansze Gawronkiewicza, Schneidera (podobno jednak był - gafa z mojej strony), Trusta i (o dziwo) Rebelki.
c) Album wydany przez Timofa, prezentuje się doskonale. Format, papier, okładka ze skóry dzika, doskonałe wydanie. Cena adekwatna do zawartości.
d) Nie było Trusta, ale 24 stycznia pojawi się na wystawie. Należy śledzić stronę BWA.
e) Na wernisażu pojawiło się masę osób. Mam nadzieję, że nie o darmowe wino chodzi. :-) Mój komentarz po szokującym ogarnięciu ilości osób: (K...a! Tu jest więcej ludzi, niż czytających komiksy w całej Polsce!)
Minusy:
a) Brak nagłośnienia podczas samego otwarcia wystawy. Organizatorzy przemawiali a nic nie było słychać. Dużo zwiedzających chodziło w tym czasie, komentując prace, nie wiedząc nawet o rozpoczęciu. Inna sprawa, że niektórzy (nazwijmy ich wieśniakami), stali w kółku i zamiast grzecznie słuchać, co do powiedzenia mają organizatorzy, gadali sobie, przeszkadzając innym odwiedzającym i organizatorom. Jak to powiedział kiedyś trafnie mój przyjaciel: "W wieśniactwie nie chodzi o miejsce zamieszkania, ale o stan umysłu".
b) Ten minus wynika z poprzedniego: myślę, że mało kto słyszał ile album kosztuje, a tylko podczas otwarcia miał promocyjną cenę 50 zł (zamiast okładkowych 80 zł). Pewnie sporo osób nie słyszało tego info o promocji. Ba, nawet nie wiedzą, że jest jakiś album!!!
c) Nie widziałem miejsca, w którym to sprzedawaliby te albumy... (?)
d) Brak gwiazd polskiego komiksu na wernisażu. Gdzie Rebelka, Gawronkiewicz, Schneider? Nieładnie:-)

Plansza z drugiego tomu Diefenbacha (czekam!!!!!):

Prace Rebelki i zwiedzający:

Death pokazuje...Death:

Mój prywatny paparazzi Piotrek i jego ulubiona rockowa plansza:

Oryginalne okładki z "Esencji" i z "Romantyzmu" i moje pełne zazdrości oczy, które chcą je podp.....lić z wystawy:

Sztuka, któż ją zrozumie...

Coraz więcej ludzi...

Jeszcze więcej ludzi. Na razie to tylko 1/30 tego, co będzie:

Piotrek koniecznie chciał mieć strzeloną fotę przy tej planszy. No to ma:

Cudowne plansze z 3 tomu "Mikropolis" (Jak by je tu pod..bać?;-)):

Też byś tak cmokał, gdybyś właśnie zobaczył "Wiedźmina" Trusta!

Koniec.
Dziękuję za uwagę.

# 39 - Noce nieskończone.

2011-01-13T04:35:00.001+01:00

4:23, tykający zegar w kuchni to najgłośniejszy, obok mojego skrzypiącego fotela przedmiot w tym mieszkaniu. Za kilka godzin, zegara nie będzie słychać - zagłuszą go tramwaje.
Na podłodze w łazience - często mytej i czystej zresztą - jak zwykle o tej porze, pojawiły się srebrne, długie robale, żywcem wyciągnięte z "Cromwell Stone" Andreasa. A przynajmniej tak mi się kojarzą, kiedy w nocy odwiedzam łazienkę.
Na przeciwko, nasza młoda i urodziwa sąsiadka, jak zwykle tańczy do lustra.
Rankiem, kiedy się golę, chodzi po swoim mieszkaniu zupełnie naga a kiedy wracam z imprez ok 4, ona tańczy.
Nie wiem czy to jej zawód czy hobby.
Taniec i chodzenie nago.
Serio serio.
Przynajmniej sąsiedzi mają rozrywkę, ja nie narzekam.
Breslau to ciekawe miasto.
Za kilkanaście godzin wybieram się na wernisaż "Czasu na komiks".
Dopijam mleko (pij to będziesz duży) i idę spać.
Poprzednia nazwa bloga - Noce nieskończone - jakoś bardziej pasowała.
Naprawdę muszę wymienić klawiaturę...
I muszę nauczyć się stawiać przecinki...

# 38 - Czas na Łódź.

2010-10-01T00:17:00.004+02:00

Wyruszam o 8:20 z Wrocławia, przez Ostrów, o 13:20 jestem w Łodzi Kaliskiej.
W pociągu przeczytam: Usagi: Opowieść Tomoe, Klezmerzy.

Plan na jutro:

1. ul. Nawrot 8 15.00 Papcio Chmiel po łódzku.
2. Galeria Stara ŁDK 17.00 Wernisaż wystawy konkursowej.
3. Galeria Moja ŁDK 17.30 Mistrzowie polskiego komiksu – wernisaż wystawy Michała Śledzińskiego.
4. Galeria Chimera 18.30 Mistrzowie polskiego komiksu – wernisaż wystawy Tadeusza Baranowskiego.

W tym roku po autografy nie stoję, no chyba że do Rosińskiego;-)

Nadal mam ten sam paskudny charakter.
Ale kosy nie biorę...
Plan jest taki: Wpadam do Łodzi, przybijam piątki i wypadam z Łodzi w niedzielę wieczorem.
Dobry plan nie jest zły.
Do zobaczenia na MFK (bez głupiej końcówki iG).

# 37 - Sknerus, Wyspa Burbonów i Narnia.

2010-09-28T18:06:00.002+02:00

"Opowieści z Narnii: Podróż Wędrowca do świtu" - zachęcony emisją "Księcia Kaspiana" w telewizji, siegnąłem po tom trzeci Kronik z Narnii. I jest bardzo dobrze. Morze, nowe lądy, niebanalne pomysły i co rusz nowy morał z kolejnej przygody. No i Ryczypisk - mysz ze szpadą - moja ulubiona postać z Narnii. Książka nie tylko dla dzieci. Są też fragmenty, które aż chce się zapisać:

"- Szkoda, że omijamy Felimatę - odezwała się Łucja. - Bardzo bym chciała znowu po niej pochodzić, wśród tej cudownej trawy i koniczyny. I było tam tak samotnie...mam na mysli ten miły rodzaj samotności."

"Życie i czasy Sknerusa McKwacza" - wyjąłem z półki stare wydanie tego komiksu z roku 2000-ego, jest nieco zniszczone od wielokrotnej lektury, kilka ładnych lat temu i trochę poplamione sokiem, ale co tam - może kupię sobie nowe, które już jest w kioskach. Jest to zdecydowanie najlepszy Disney`owski komiks jaki czytałem. Opowiada o wielkich przygodach Sknerusa na całym globie i tym jak doszedł do fortuny. Typowe od pucybuta do milionera, z tym że tutaj dosłownie a nawet lepiej, bo początek właśnie taki a koniec znacznie lepszy niż "milionera". Komiks Dona Rosy można polecić każdemu - świetne rysunki i dużo dobrej zabawy i wzruszeń.. Często wydajemy 50 zł na komiksy znacznie gorsze a to cudo kosztuje tylko 19,99 zł. Grzechem jest nie kupić.

"Wyspa Burbonów. Rok 1730." - Podchodziłem do komiksu dwa razy. Pierwszy raz przeczytałem tylko 2 pierwsze rozdziały i choć komiks mnie zaciekawił to nie mogłem się w niego wciągnąć, gdyż rysunki Trondheima, kazały mi często szukać postaci i przedmiotów w tych bazgrołach, co skutecznie mnie wyrywało z czytelniczego transu. Za drugim podejściem, raz jeszcze przeczytałem początek komiksu, bo zapomniałem "o co tam u diaska chodziło?". Ale jak już się wciągnąłem to nie moglem się już oderwać, historia napisana jest doskonale. Emerytowani piraci chcący uwolnić z niewoli swego dawnego kapitana, murzyni więzieni na plantacjach kawy, podróżnicy z Paryża szukający ptaka Dodo i jeszcze kilka innych wątków, splatają się z sobą w doskonały sposób. Najlepsze jest to że wszystkie wątki kończą się w sposób nieprzewidywalny lub zostają niedopowiedziane. Dobry, mocny komiks, po jakimś czasie nawet rysunki Trondheima zaczynają pasować do historii. Ale najlepsza jest sama opowieść, którą wymyślił Apollo, zainspirowany prawdziwymi wydarzeniami. Szkoda tylko, że album nie jest dwa razy grubszy. Ilość postaci i wątków spokojnie pozwalała na napisanie czegoś co najmniej dwa razy grubszego, ale jest dobrze jak jest. Polecam.

Cytat z "Wyspy Burbonów":
"Sądzisz, że wszystko widzisz...
wydaje Ci się, że wszystko wiesz...
Masz wizję świata i tego, co powinni robić ludzie...
Ta motywacja rządzi twoją moralnością...
a moralność usprawiedliwia motywację..."

# 36

2010-09-06T00:47:00.004+02:00

Dwa grosze za moje myśli.

Pierwsza myśl

Nie powiem, żeby Rany wylotowe zniszczyły mnie tak bardzo jak np. Fun home czy Essex, ale jednak brak znajomości tego komiksu byłby dla mnie dość dużą stratą.
Oto po raz kolejny przeczytałem komiks, który w jakimś tak stopniu wpłynął na moją psychikę i sprawił, że stałem się lepszym człowiekiem (przynajmniej chcę w to wierzyć).

Druga myśl

W pewnym sensie cieszę się, że (podobno) mamy zapaść rynku komiksowego. Serio. Jak dla mnie nowe komiksy mogą nie wychodzić przez najblizsze 2 lata. Tyle czasu mi starczy, żeby nadrobić zaległości. A potem znowu niech się rozwija nasz ryneczek.

Trochę inny Wrocław:

# 35 - Amen.

2010-05-15T01:19:00.006+02:00

Mój ulubiony fragment "FERDYDURKE" Witolda Gombrowicza (dobrze, że ktoś też lubi, więc znalazłem w necie i nie musiałem przepisywać:-) ).
Rozdział: 'PRZEDMOWA DO FILIDORA DZIECKIEM PODSZYTEGO'

Tak więc, gdy na estradzie pianista bębni Szopena, mówicie, że czar Szopenowskiej muzyki w kongenialnej interpretacji genialnego pianisty oczarował słuchaczy. Lecz, być może, w rzeczywistości żaden ze słuchaczy nie został oczarowany.

Nie jest wykluczone, że gdyby im nie było wiadome, że Szopen jest wielkim geniuszem, a pianista - również, z mniejszym wysłuchaliby żarem tej muzyki. Jest możliwe również, że jeśli każdy z nich, blady z entuzjazmu, bije brawo, krzyczy i się miota, należy przypisać to temu, iż inni także miotają się krzycząc; albowiem każdy z nich myśli, że inni doznają straszliwej rozkoszy, nadziemskiego wzruszenia, wobec czego i jego wzruszenie zaczyna rosnąć na cudzych drożdżach; i w ten sposób łatwo może się wydarzyć, że choć nikt na sali nie został bezpośrednio zachwycony, wszyscy przejawiają oznaki zachwytu - ponieważ każdy przystosowuje się do swych sąsiadów.

I dopiero gdy wszyscy w kupie podniecą się między sobą należycie, dopiero wówczas, mówię, te oznaki wywołują w nich wzruszenie - musimy bowiem przystosowywać się do naszych oznak. Lecz także jest pewne, że uczestnicząc w owym koncercie, wypełniamy coś w rodzaju aktu religijnego (zupełnie jakbyśmy asystowali Mszy świętej), pobożnie klęcząc przed Bóstwem artyzmu; w tym wypadku przeto nasz podziw byłby tylko aktem hołdu i wypełnieniem obrządku. Któż jednak mógłby powiedzieć, ile w tej Piękności jest prawdziwego piękna, a ile historyczno-socjologicznych procesów?

Ba, ba, wiadomo, ludzkość potrzebuje mitów - ona wybiera sobie tego lub owego ze swoich licznych twórców (któż jednak zdołałby zbadać i wyświetlić drogi tego wyboru?) i oto wynosi go ponad innych, zaczyna uczyć się go na pamięć, w nim odkrywa swoje tajemnice, jemu podporządkowuje uczucie - ale gdybyśmy z tym samym uporem zabrali się do wywyższania innego artysty, on stałby się naszym Homerem. Czy nie widzicie zatem, ile najróżnorodniejszych i często pozaestetycznych czynników (których wyliczenie mógłbym monotonnie przedłużać w nieskończoność) składa się na wielkość artysty i dzieła? I to mętne, skomplikowane i trudne współżycie nasze ze sztuką chcecie zawrzeć w naiwnym frazesie, że „poeta, natchniony, śpiewa, a słuchacz, zachwycony, słucha”?

Porzućcie zatem owo cackanie się ze sztuką, porzućcie - na Boga! - cały ten system wydymania jej, wyolbrzymiania; i zamiast upajać się legendą, pozwólcie, aby fakty was stwarzały.

Tako rzecze Witold.

# 34 - "Rashômon" Akiry Kurosawy.

2010-04-16T23:40:00.004+02:00

Parę słów o filmie Kurosawy.

"Rashômon" to bardzo dobry film i na tych słowach można by poprzestać, bo dalej powinny się już pojawić same kwieciste epitety. Ale ja mam z tym filmem pewien problem. Nie da się ukryć, że się jednak trochę zawiodłem... Po obejrzeniu arcydzieła, którym niewątpliwie jest "Rudobrody" i o którym ciężko napisać coś poza "wspaniały film", "piękna muzyka", "niesamowity klimat" itd., spodziewałem się kolejnego ARCYdzieła, a dostałem "tylko" bardzo dobry film o nazwie "Rashômon".Oby tak każdy jeden reżyser zawodził mnie na ocenę 8, a zachwycał na 10. :-) Ocenę "Rashômona" obniżyły pewne sceny (moim zdaniem dość sztuczne), w których to postacie biegały po lesie, przewracając się co chwila i dziwnie skacząc. Ruchy te były zdecydowanie nienaturalne i choć zdaję sobie sprawę z tego, że miał to być swego rodzaju artyzm ze strony aktorów, mnie wcześniej wspomniane zachowanie raczej odrzuciło, niżeli przyciągnęło do filmu. Bardzo łatwo można zaobserwować podobieństwo tych scen, do całkiem sporej części filmu "Diabeł" Żuławskiego. W "Diable", było to notoryczne i nieco dla widza męczące, a przynajmniej dla mnie. Na szczęście w filmie Akiry Kurosawy sceny "biegania", pojawiły się zaledwie parę razy ale zdążyły obniżyć ocenę całego dzieła. Spodziewam się jednak, że po drugim obejrzeniu, ocena może wskoczyć na 9.

Na plus cała reszta. Praca kamery "lecącej za akcją" leśnych potyczek, czarno-biały obraz (kolorowy popsułby atmosferę średniowiecznej Japonii), gra aktorów (poza bieganiem i skakaniem;-)), świetny scenariusz: różne wersje tych samych zdarzeń wciągają widza tak mocno że 84-minutowy film zdaje się mieć tychże minut zaledwie 30. Do tego mocne przesłanie + bardzo przejmująca końcówka. Dobrze, że film kończy się w taki a nie inny sposób i pozostawia nadzieję, że człowiek (wilk) nie jest tak straszny, jak go malują.

Mnich opowiada swoją wersję wydarzeń:
Byłbym zapomniał o muzyce. Może Ennio Morricone stworzył kilka lepszych soundtracków od tego, ale gdyby był autorem muzyki do "Rashômon" z pewnością byłby z niej bardzo dumny. Fumio Hayasaka, który nie doczekał się nawet jednego tematu na filmwebie(;-)), wykonał świetną robotę.

Wysoki sądzie, ta Pani coś kręci:
Film zaczyna się w następujący sposób: pod bramą zniszczonej świątyni Rashômon, w strugach deszczu spotykają się drwal, mnich i przybłęda. Dwaj pierwsi opowiadają historię pewnego mordu, każdy na swój sposób a przybłęda uważnie się przysłuchuje. Nie są to jednak jedyne wersje zdarzeń z pewnego lasu, gdzie samuraj i jego żona, spotkali groźnego bandytę, mocno napalonego na piękną kobietę. Film ma szkatułkową kompozycję. W każdej z dwóch opowieści (mnicha i drwala), pojawiają się kolejne, które przedstawiają jednak nie inne historie połączone bohaterami (jak to zwykle bywa z kompozycją szkatułkową), a tę samą opowieść na zupełnie inny sposób, rewelacyjnie się uzupełniając. Bardzo podoba mi się taki szufladkowy sposób prowadzenia narracji. Prawdopodobnie pierwszy raz świadomie spotkałem się z czymś takim w jednym z tomów Sandmana pt. "Koniec światów". Do samego końca nie jesteśmy pewni, jak to naprawdę było z tym morderstwem.

Czy ten gość jest aż taki zły?
Zdecydowanie warto. TVP Kultura, przed każdym wyświetlanym filmem Akiry Kurosawy, głosi że "KINO JEST SZTUKĄ" a ja po każdym seansie reżyserskich popisów genialnego japończyka, jestem o tym w stu procentach przekonany.

Ps. We wtorek po 15. TVP Kultura wyemituje "Zbłąkanego psa" Kurosawy. Dla mnie pewniak.

# 33 - Parę słów od czytelnika komiksów Egmontu.

2010-04-02T23:02:00.007+02:00

Egmont odpowiedział na pytania czytelniów, w tym także moje.

Moje małe, czytelnicze spostrzeżenia:

1. Dodruk pierwszego tomu Sandman już teraz w kwietniu, niestety w starych kolorach, czyli nie chcą mojej kasy-łaski bez.
2. Egmont nie wyda "Wież z Bois-Maury" ani w ogóle żadnego komiksu Hermanna, bardzo mnie to zasmuciło.
3. Zapowiedź wydania kontynuacji Sambre cieszy, mam nadzieję że wydadzą zarówno tom 5 jak i integral nowej serii o młodości Hugona.
4. Przykładowe plansze zapowiedzianego komiksu Loisela - "Magasin général" są bardzo zachęcające: 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7.
5. Śmieszy mnie post czytelnika, który chce pomniejszenia Asteriksa a równie zabawny jest też pomysł zmniejszenia formatu Kajka i Kokosza. Wszystko tylko nie zmniejszanie formatu plansz - nie ma nic gorszego. Już lepiej wydać na dużo gorszym papierze i ze zszywkami, niż w ten sposób. Inna sprawa, że ja akurat lubię zszywki. Komiksu w miękkiej nie trzeba wtedy wyginać w czasie czytania;-)
6. Saga o Potworze z bagien numer 3, dopiero pod koniec roku. Jeden tom wspaniałego komiksu Alana Moore`a rocznie, to męka. Dobrze że Mroja wyda Lost Girls.
7. Christophe Blain sam (nie rysując 6 tomu), blokuje wydanie u nas Pirata Izaaka #2, bardzo przykra wiadomość, jedynka była świetna.
8. Jeszcze ze 2-3 lata i kupię sobie Feralnego Majora za normalną kasę - tak czuję:-)

# 32 - Death według Jeffa Lemire

2010-04-01T01:09:00.007+02:00

Znalazłem dzisiaj przypadkowo blog Jeffa Lemire z całą masą świetnych wpisów (zamierzam przeczytać wszystkie:) ). Nie miałem wcześniej, zielonego pojęcia o istnieniu takiego miejsca w sieci. Jestem mocno pocieszony znalezionymi, na wspomnianym wcześniej blogu, rysunkami Śmierci i Daniela - Sandmana, według autora, już teraz kultowych "Opowieści z hrabstwa Essex".

Mam nadzieję, że ten pozytywny impuls zawładnie twórcą bloga "Powieści graficzne" tak mocno, że kolejne wpisy, będą się już tu pojawiać jak grzyby po deszczu.
Poza tym mam 4-tygodniową przerwę w studiach, a kolejny zjazd przewidziano na 17-18 kwietnia. A jak wiadomo, wtedy odbędzie się pierwsza Komiksowa Warszawa. Walczę ze sobą już od tygodnia, żeby darować sobie ten zjazd i zjechać do stolicy. Jeff tam będzie, mam nadzieję że ja też. Dobranoc.

# 31 - Szkoda.

2009-12-21T21:47:00.014+01:00

Wczoraj rano powtórzyłem sobie filmowe Sin City i bardzo spodobała mi się aktorka grająca Shellie - Brittany Murphy. Ściągnąłem więc sobie z netu kilka jej fotek aby nacieszyć męskie oczy. A dzisiaj rano przeczytałem na onecie że ta zjawiskowa kobieta zmarła i zrobiło mi się jakoś tak smutno. Szkoda, naprawdę szkoda :/

Około 17 byłem tak zmęczony że zasnąłem w 5 minut na kanapie. Obudził mnie unoszący się po całym domu zapach właśnie się piekących świątecznych ciasteczek a chwilę później przeczytałem w gazcecie telewizyjnej, że w czwartek i piątek poleci Kevin i Szklana Pułapaka. Czyli robi się świątecznie a mnie ta atmosfera zaczyna nawet trochę brać. W sumie ciągle na nie narzekamy ale święta są nawet całkiem spoko.
PRZECZYTANE:
"Liga obrońców planety Ziemia: Mroczna Wizja" - Kiedyś dawno temu chyba nawet to raz czytałem ale niewiele pamiętałem więc sobie wchłonąłem raz jeszcze. Parodia komiksów superbohaterskich w niezłym wydaniu. Łauma to to nie jest ale daje radę. Najlepszy jest ten pies który co chwila biega na piwo - jego wygląd i w ogóle cały motyw z piwem naprawdę mnie zniszczył. Widać że KRL ćwiczył jeszcze kreskę ale pomysłów to nikt mu nie może odmówić. Pamiętam, że kiedyś dawno temu w magazynie, chyba Premiery była jakaś taka wkładka typu "chichot" i mnie wtedy totalnie rozwalił taki krótki komiksik o gościu który na wiosnę, po roztopach, zrobił sobie breloczek ze szkieletu zamarzniętego i zakopanego w śniegu dzieciaka. I to był chyba komiks KRLa. No więc Liga to album pełen takich właśnie pomysłów. Już wiem też co miał na myśli Karol mówiąc na imprezie podczas MFK o braku korekty tego tytułu. Miejscami historia wydaje się mało spójna. Faktycznie mógł to ktoś przed drukiem przejrzeć i trochę podpowiedzieć co i jak zmienić. Ale w sumie to i tak fajny komiks.

"Calvin i Hobbes 6: Rozwój nauki robi brzdęk" - Mój pierwszy w całości przeczytany tom Calvina (drugi czytany w ogóle ale nie pamiętam ile wchłonąłem tamtego). No i co? No i jest całkiem całkiem. Bardzo często powtarza się jeden i ten sam motyw - Calvin coś sobie wyobraża, nagle jego sen na jawie zostaje przerwany i okazuje się że znalazł się w dziwnej sytuacji. Nie uważam, żeby właśnie powtarzalność żartów był minusem tej serii. Wszak na ogranych motywach i powtórzeniach są zbudowane inne komiksy tego typu (np. Garfield). Minusem serii jest to, że bardzo często możemy domyślić się co się stanie za kilka obrazków i właściwie już znamy zakończenie kolejnej krótkiej historyjki. A tak być chyba nie powinno. Wolałbym być częściej zaskakiwany. Siłą serii jest to że Calvin wciąga i nawet jeśli domyślamy się tych zakończeń (ale oczywiście nie zawsze się domyślamy) to i tak chcemy je poznawać. No i ta niesamowita mimika postaci. Te oczy, te miny małego chłopca są narysowane wręcz fenomenalnie! Na pewno sięgnę po inne tomy serii.

"Fistaszki Zebrane 1: 1950-1952" - Pierwsze 100 ston to prawie zawsze poziom najgorszych karteczek z Donaldem z gumy balonowej (są wyjątki) i trochę się męczyłem z tymi prostymi żartami. Ale na 103 stronie pojawia się małe pianinko na którym Schroeder - moja ulubiona postać z Fistaszków - po raz pierwszy odgrywa Bacha. I od tego momentu paski M. Schulza ze strony na stronę stają się coraz lepsze i lepsze i lepsze...aby pod koniec albumiku wejść na poziom absolutnie nieosiągalny dla "Calvina i Hobbes`a". Ileż tam jest rozmaitych pomysłów! Żarty się powtarzają (jak to w komiksach tego typu) ale jest ich tyle że zdarza się to naprawdę rzadko. Nadal nie mogę z paska na którym Schroeder zjeżdża ze zjeżdżalni wprost na pianinko aby mieć większą moc podczas grania Beethovena. Genialny komiks dla inteligentnych ludzi, poziom międzyplanetarny! Na szczęście można sobie kupić jeszcze tom drugi ale po nim to już się będę pewnie męczył i słał maile do Naszej Księgarnii kiedy w końcu wydają trójkę. Podsumowując: Jaki Calvin? Fistaszki!

# 30 - TOP 5 najlepszych okładek 2009.

2009-12-19T00:33:00.024+01:00

Miejsce 5: TORPEDO - Dobry, szczegółowy czarno-biały rysunek przedstawiający twardziela z mafii z bronią w ręku. Każdy z nas chciałby nim być. Groźne spojrzenie, kapelusz, krawat, płaszcz i pięknie pokazany dym z papierosa. Rzadko spotykany motyw z czarno-białym rysunkiem na okładce bardzo przypadł mi do gustu - podobne rozwiązanie i też całkiem fajną okładkę ma Mały Świat Golema. Nawet różowe napisy nie psują klimatu okładki. Każdy lubi noir. Dla mnie miodzio:)

Miejsce 4: SAGA O POTWORZE Z BAGIEN 2: MIŁOŚĆ I ŚMIERĆ - Już okładka tomu pierwszego był jedną z moich ulubionych okładek ever. W przypadku tomu drugiego dostajemy rewelacyjnie namalowaną scenę ratowania ukochanej przez Swamp Thinga. Roślinny potwór i Abigail wyglądają bardzo realistycznie. Nawet rymujący demon - Etrigan, wygląda mniej głupio niż zwykle. Ba, jego wygląd jest nawet całkiem poważny. Do tego roślinna ramka oplatająca całą scenę, abyśmy nie mieli wątpliwości że to flora a nie fauna rządzi w tym komiksie.

Miejsce 3: HALLOWEEN BLUES - wszystkie okładki poszczególnych tomów tego komiksu to małe dzieła sztuki. W środku grubaska (kocham komiksowe grubaski!) jest kilka nieco lepszych ilustracji ale tylko trochę lepszych;) Dana i Forester pięknie się przenikają i tak naprawdę nie wiadomo kto tu jest duchem a kto człowiekiem z krwi i kości. Z tyłu, za oknem widzimy całkiem fajne dynie (choć widziałem kiedyś lepsze;) ), które dodatkowo potęgują klimat tej okładki. Na deser okładki poszczególnych tomów: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7

Miejsce 2: OPOWIEŚĆ RYBAKA 2: DEMON Z LODÓWKI - w tym przypadku nawet przez chwilę się nie wahałem. To z pewnością jedna z najlepszych okładek tego roku! Przede wszystkim barwy jakich użył tu Irek Konior (nie mylić z Jackiem Frąsiem) od razu przyciągają wzrok i nie można się od tej ilustracji oderwać. W empiku pełnym komiksów, Demon z lodówki zauważyłem w ciągu 2 sekund od chwili wejścia do działu komiksowego. To prawda mili państwo - tak bardzo się ten album wyróżnia. Doskonałe połączenie odcieni kolorów zieleni, brązu i żółtego a do tego kozacko namalowna duża ryba i słodkie oczy słonia. Jak można nie lubić tej ilustracji? Zasłużone miejsce drugie!

Miejsce 1: OPOWIEŚCI Z HRABSTWA ESSEX - rzadko się zdarza aby bohaterowie komiksu stali na okładce odwróceni tyłem do czytelnika. To nie jest normalne, jest drużyna bohaterów więc powinna stać przodem i pokazywać nam swoje piękne buźki. Na szczęście w tym przypadku tak nie jest. Patrząc na tę ilustrację możemy przypuszczać że postacie patrzą gdzieś w przestrzeń i od razu czujemy bardzo nostalgiczny klimat tego albumu. Pastelowa zieleń jako tło też robi swoje, nawet nie otwierając komiksu czujemy że to poważna obyczajówka być może o samotności. Postacie z komiksu są dodatkowo tak jakby połączone ze sobą korzeniami, więc możemy też przypuszczać że to jakaś rodzinna saga. Dwa ptaki w tym jeden wolny i drugi już martwy pod ziemią symbolizują zapewne wolność/życie i śmierć/przemijanie. Wolność i ulotność symbolizują też pewnie powiewające szaty piątki bohaterów. Jak widać z samej okładki możemy dowiedzieć się wielu rzeczy o tym cudownym komiksie. Dodajmy jeszcze bardzo dobrze zaprojektowane logo (czerwone napisy na tle koloru zboża) i mamy okładkę roku 2009! A w środku jeden z najlepszych komiksów tego roku.

# 29 - Moja pierwsza recenzja "Łaumy".

2009-12-05T21:51:00.003+01:00

Łauma - prawdziwa perełka i mistrzowskie posunięcie marketingowe. Komiks na który czekałem ja (i wiele innych osób) przez dłuuugie pół roku z wypiekami na twarzy, poznawszy wcześniej tylko początek tej historii. KG i KRL genialnie to obmyślili. Najpierw rzucili gawiedzi pierwszy rozdział...ale nie, nie cały od razu. Męczyli biednego i chorego na niedomiar "Łaumy" czytelnika każąc czekać na kolejne odcinki, nic sobie nie robiąc ze szlochów uzależnionych od historii fanów komiksu. W końcu po błaganiach i tysiącach listów do wydawnictwa, lód w sercach wydawców i KRLa pękł. Na tajnej naradzie w mieście Warszawa w wydawnictwie Kultura Gniewu, postanowiono ukazać światu resztę historii "Łaumy". Jak postanowiono tak też zrobiono. A stało się to na Festiwalu Komiksu w Łodzi. W owym czasie przybyło do Łodzi wielu zacnych mężów - w doskonałej kondycji fizycznej, dobrze ubranych i majętnych. Zakupili "Łaumę" jakby w pakiecie z innymi komiksami z KG i specjalnie niewzruszeni odeszli od stoiska warszawskiego edytora. A byli to ci co mieli szczęście wcześniej nie obcować z komiksem Karola na blogu Kultury Gniewu. Cała reszta podchodzących do wcześniej wspomnianego stoiska była straszliwie wychudzona. A w nędznych portfelach z trudem uzbierali po 20 polskich złotych każdy, potrzebnych do zaspokojenia wiadomej potrzeby. A przywdziani byli równie nędznie jak zawartość ich portfeli. W ich oczach widać było białą gorączkę a wypowiadali tylko jedno słowo, za to bez przerwy: "Łauma...Łauma...Łauma...". Po odejściu od kasy, natychmiastowo udali się w poszukiwaniu spokojnego kąta gdzie w końcu mogli poznać resztę historii małej Dorotki. A było tych ludzi-zombie w liczbie może i paruset. W końcu zabrakło kątów w łódzkim Textilimpeksie więc posiadali na schodach, na poręczach i różnych dziwnych miejscach których nazw tu nie przytoczę. Po każdej przeczytanej stronie ich wygląd diametralnie się zmieniał...na lepsze. Najpierw szaty odzyskały swój normalny wygląd - plamy zamieniły się w mosiężne guziki a liczne rozdarcia w piękne błękitne wstążki. W końcu wychudzone twarze nabrały rumieńców a włosy odzyskały blask i kolor. Biedni uzależnieni fani komiksu zmienili się spowrotem w normalnych ludzi. Tak oto dokonało się półroczne oczekiwanie na "Łaumę" a przez co przeszli Ci biedacy to wiedzą tylko oni sami. Przywiezione do Łodzi egzemplarze "Łaumy" szybko się rozeszły i podobno do dziś dnia przed łódzkim domem kultury, koczuje dziesięcioosobowa grupka która nie zdążyła kupić komiksu KRLa a z ich namiotu wydobywa się jeden dźwięk: "Łauma...Łauma...Łauma...". Może ktoś odważny w końcu podejdzie i powie im że festiwal dawno się skończył a Łaumę można kupić w wielu sklepach internetowych. Ale pewnie i tak te słowa do nich nie dotrą.

# 28 - W końcu powiesiłem Łaumę :)

2009-12-03T20:52:00.004+01:00

Proszę zobaczyć co zdobi od dwóch dni moją ścianę:

A tutaj widzimy jak obrazek powstaje:

Pierwszą fotę zrobiłem ja sam (i się odbiłem we szkle oczywiście) a za drugą dziękuję Tomkowi.

# 27 - Okładki na gangsterskie dvd.

2009-11-20T00:20:00.021+01:00

Fani filmów gangsterskich tworzą swoje własne okładki na dvd:
Klik 1
Klik 2

Fajna rzecz, muszę sobie to ściągnąć (czyli okładki bo większość filmów już mam) i taką kolekcję postawić na półce.

Niektórych dzieł tego typu jeszcze nie widziałem ale wzorem 'filmwebowiczów' mogę sobie spokojnie podać mój ranking filmów gangsterskich. Na pierwszym miejscu 4 pozycje bo nie mogłem się zdecydować:)

1. Godfather part II (sceny z przeszłości z młodym Vito i te z De Niro)
Once Upon a Time in America
Goodfellas
Godfather part I
5. Casino
6. Pulp Fiction
7. Godfather part III
8. A Bronx Tale
9. Godfather part II (działania Michaela Corleone)
10. Gangs of New York
11. Scareface
12. Phoenix
13. Public Enemies
14. Desperado
15. Last Man Standing
16. The Untouchables
17. Donnie Brasco

Więcej grzechów na razie nie pamiętam, chyba widziałem tylko tyle. Z tego co wiem to muszę jeszcze nadrobić:
"Mean Streets",
"The Departed",
"Carlito's Way",
"On the Waterfront",
"Road to Perdition",
"The Funeral",
"Gotti",
"Ichi: the Killer",
"Joe Valachi",
"American Gangster",
"Angels with Dirty Faces",
"Reservoir Dogs",
"Cotton Club",
"Mobsters"
"Heat"
"Collateral"
"Miami Vice"

Jakieś propozycje co do filmów gangsterskich które powinienem jeszcze obejrzeć?

# 26 - "Żyjemy w epoce komiksów!"

2009-11-19T23:00:00.010+01:00

Wróciłem z Wro gdzie zaliczyłem kolejny dwudniowy zjazd na studiach (bardzo ciekawe zajęcia) i imprezy (całkiem niezłe). Dwudniowy zjazd = kilka dni więcej we Wrocławiu:) Podczas jednych zajęć wykładowca przedmiotu 'Organizacja pracy biurowej' wypowiedział (wykrzyczał nawet) piękne dla mych uszu słowa: "Żyjemy w epoce komiksów!". Słowa odnosiły się do tematu czytelnictwa książek w tym wieku a także nowoczesnej reklamy która to według wykładowcy opiera się na dymkach i obrazie bo taki przekaz jest łatwiejszy dla odbiorcy.

Oglądam właśnie "Willow". Niezły film fantasy. Wypowiem się na temat tego dzieła jak już skończę;) Na razie wiem że śliczna jest (była wtedy) ta Joanne Whalley.

Dziś rano przyszły "Fistaszki zebrane 1950-1952" z NK. Święty czas na zakup tej pozycji (nakład się już prawie wyczerpał). Uszkodzenia książki są naprawdę znikome także za 29zł już z przesyłką (okładkowa 49,90zł) opłaca się na pewno. Nawet się siostrze (która zresztą przypadkowo od paru dni paraduje w białej bluzie z Charliem Brownem i Snoopym) książka spodobała.

Kupiłem sobie Newsweeka z filmem "Forrest Gump" i książką za dychę. Kolejne tomy (chyba już bez Newsweeka;) ) oczywiście za 30 zeta. Patrząc na kolejne tytuły, "Złota kolekcja Hollywood" nie prezentuje się tak dobrze jak najpierwsza tego typu kolekcja z wyborczej. Wybrane pozycje jednak pewnie kupię. Szkoda że "Bulwar zachodzącego słońca" dopiero za rok 14 października:/ "Chinatown" też nadrobić wypada.

Strasznie podoba mi się opowiadanie Gaimana pt. "Rycerskość". Można je znaleźć w zbiorze opowiadań "Dym i Lustra". Czytam je za każdym razem jak tylko gdzieś jadę pociągiem. Jest krótkie więc nic a nic o nim nie powiem. Napiszę tylko że jest o Świętym Gralu a starsza pani znalazła kielich w sklepie z rupieciami.

Na razie tyle. Play dvd -> Willow:) Publikujemy posta... ;-)

# 25 - Niedźwiedź też człowiek

2009-11-13T11:21:00.004+01:00

Właśnie przeczytałem, że Panotadeuszowy huggy bear to był człowiek w kostiumie :o
I podobno podczas kręcenia sceny polowania jeden ze psów spuścił się z łańcucha i pobiegł w stronę misia rzucając się...w stronę jaj (bo tak są podobno nauczone te psy mysliwskie). Boże, taki budżet i nie mieli flocilli żeby wynająć fajnego misia z jakiegoś cyrku...

No to korzystając z okazji cytacik ze "Snatcha" o dogsach:

"- Good dags. D'ya like dags?
- Dags?
- What?
- Yeah, dags.
- Oh, dogs. Sure, I like dags."

# 24 - Borów i lasów i ciszy potęga!

2009-11-12T23:15:00.012+01:00

Zobaczyłem znowu dzisiaj (tym razem po długiej przerwie) "Pana Tadeusza" Wajdy. Niezmiennie jestem zachwycony. Wspaniały film na podstawie rewelacyjnego poematu Mickiewicza. Życiowe role Konrada, Oblrychskiego, Lindy, Perepeczki, Treli, Seweryna, Gąsowskiego i nawet Rysia z Klanu. Długo można by jeszcze wymieniać te nazwiska. I to wszystko w jednym filmie! Najbardziej podobały mi się jednak kreacje seksownej Szapołowskiej (Telimena WSZYSTKO już UMI. Ucz mnie o Bogini!) i Denzela Olbrychskiego (Gerwazy). Pojawia się też Kociniak (uwielbiam tego gościa od czasu Janosika i Jak Rozpętałem...)

Do tego wspaniała muzyka KilEra i plenery nie gorsze niż w Shire. Jedna z pierwszych scen (Tadeusz wraca do Soplicowa) kojarzy się mocno z wjeżdżającym do Shire Gandalfem.

You`re late!
Thaddeus Soplica is never late, Frodo Baggins.

Troszkę słabiej aktorsko wypadli właśnie tytułowy Tadeusz czyli Michael Żebrowski i Alicja wskakuj do mej alkowy Bachleda-Curuś ale w niczym to nie przeszkadza. Film jest totalnie wypaśny pod każdym prawie względem. Czasem tylko widać brak pomysłowości vide arcychujowo nakręcona scena z polowaniem na misia przytulaka (Huggy Bear w "Starsky & Hutch") w lesie. Co, nie mieli jakiegoś dobrze wytresowanego niedźwiedzia żeby nakręcić tę scenę normalnie z daleka? A nie: raz kamera na misia, raz na Hrabiego, znowu na misia i znowu na Hrabiego. Mogli pożyczyć sobie niedźwiedzia Marcina od Bourgeona on był świetnie wytresowany (pomijając fakt że był przydupasem). Żenada z tym misiem. Ale reszta filmu wypas i najwyższa ocena.

"Twe sztuki już nie zawiodą innych, jak mnie zawiodły!
Precz! Gardzę tobą! Jesteś kłamcą, człowiek podły!

Na obelgę śmiertelną dla uszu szlachcica,
I której żaden nigdy nie słyszal Soplica,

Zadrżał Tadeusz, twarz mu pobladła jak trupia.
Tupnąwszy nogą, usta przeciąwszy, rzekł: 'Głupia!'"

Polecam ten film w którym jestem zakochany od pierwszego spojrzenia i książkę w której również jestem zakochany od pierwszego czytania :)

Z innej beczki: Jarek podał info o powieści na podstawie Thorgala. A co, ci pisarze już nie mają własnych pomysłów? ;)

# 23 - Gaiman lubi Crumba...

2009-11-12T01:47:00.012+01:00

Neil Gaiman napisał na swoim blogu, że najlepszą książką przeczytaną przez niego w tym roku jest adaptacja Księgi Rodzaju Roberta Crumba:

"Stephen King's UNDER THE DOME was one of my favourite books of the year so far. (R. Crumb's retelling of the Book of Genesis is my very favourite book of the year.)"

Jak znam życie to pewnie wyda to Kultura Gniewu. Na razie musimy się jednak pocieszyć innym dziełem Crumba czyli "Panem Naturalnym". Też fajnie ;)

Dawno nie czytałem żadnej książki przywołanego tu Stephena Kinga bo jak wiadomo ostatnio to raczej preferuję komiksy (mój last połknięty King to był "Buick 8" czy jakoś tak, w każdym bądź razie to książka o policjantach i dziwnym samochodzie. Nawet ciekawa historia o przenikaniu się światów równoległych ale zakończenie mnie jak pamiętam rozczarowało. Nie dokończyłem też...hmmm...jak to się nazywało...(wolę ćwiczyć pamięć niż korzystać z netu)..."Martwej Strefy" - nie przekonała mnie za bardzo historia o gościu przewidującym przyszłość. Zacząłem dość niedawno "Dolores Claiborne" ale 30 stron to za mało żeby coś o książce powiedzieć, muszę do niej wrócić.) Pamiętam też, że najlepsze Kingi jakie przeczytałem od deski do deski to "Miasteczko Salem", "Misery", "Zielona Mila", "Lśnienie" i przede wszystkim "Cmętasz dla Zwieżąt" (jakoś tak choć są różne tłumaczenia, ważne żeby był błąd ort.:) ). Cmętasz został genialnie sparodiowany w 9 odcinku, 9 serii South Park i jest z pewnością najfajniejszą książką Stephena Kinga.

Zobaczcie sobie film dokumentalny Rona Manna pt. "Prywatna Księga Komiksu". 85 minut szybkiej jazdy przez historię amerykańskiego rynku komiksowego. Świetnie się ten film uzupełnia z fragmentami "Życia w obrazkach" Willa Eisnera...no właśnie. Komiks ten jest z pewnością lepszy od "Nowego Jorku" i być może lepszy od "Umowy z Bogiem". Polecam! Z pewnością można "Życie w obrazkach" spokojnie wyhaczyć na allegro za 7 dych. Jeśli ktoś chce to w sumie mogę sprzedać ten komiks (mam dwa egzemplarze - to długa historia:) ), jeśli poczta to wiadomo - pancerne kendopakowanie, jesli odbiorek osobisty to Opole lub Wrocław w ten weekend. Pisać na mejlus: kendo777@poczta.fm

Właśnie przed chwilą się dowiedziałem i ostro sobie poprzeklinałem bo zamknęli polskie muminki na youtube :/

# 22 - urodzinowo

2009-11-10T23:49:00.005+01:00

Dziś, czyli 10 listopada siostra ma Magdalena kończy lat 17, a Neil Gaiman kończy lat 49. Obojgu życzę 100 lat życia. Zatem Madzi zostały jeszcze 83 wiosny a Neilowi 51 lat męki na tym padole:)

# 21 - Polska w szponach talentów cz 1

2009-11-05T19:30:00.010+01:00

No to jedziemy:

Jeż Jerzy musi umrzeć: Prawdopodobnie komiks znacznie lepszy od wychwalanego Wilq`a, pokazujący polską rzeczywistość w atrakcyjny wizualnie sposób. Rzygać mi się już chce tym żartami w filmach i w komiksach o tej właśnie polskiej rzeczywistości ale w Jeżu jakoś mi to nie przeszkadza. Komiks conajmniej dobry. Bardzo podoba mi się plansza na stronie 16 z przyćpanym Jeżem i wirującym światem. Patrząc na nią czuję się jakby ponownie grał w Max Payne`a. Kolejna fajna rzecz to plansza KRLa w galerii, przedstawiająca spotkanie Jeża z postaciami z Łaumy. Widać ile stracił komiks "Łauma" z powodu decyzji wydania go w tak małym formacie i na gorszym papierze. Na kredzie i na A4 wyszłoby coś jeszcze piękniejszego. A sam Jeż nie jest jakimś musthavem ale w swojej kategorii (czyli kategorii komiksów wyśmiewających otaczającą nas rzeczywistość jest nadal numerem 1)

Na szybko spisane 1990-2000: Dobry komiks o dzieciństwie. Kilka motywów których nie było w moim dzieciństwie i kilka o których przypomniałem sobie czytając komiks. Myślę że im więcej podobieństw ze swoim życiem znajdziemy w albumie Śledzia tym lepszym będzie dla nas komiksem. Śmiem twierdzić, że ktoś mający wspomnienia pokrywające się z komiksową historią w dużej większości, przyzna pewnie najwyższą ocenę temu dziełu. Ja jestem chyba trochę za młody żeby pamiętać ten cały PRL, nie mieszkałem też na osiedlu także nie mając aż tak wielu wspólnych przeżyć z bohaterem komiksu i tym samym nie mogąc się z tym bohaterem do końca utożsamiać podczas lektury, przyznaję komiksowi uczciwe 7,5 (czyli pomiędzy dobry a bardzo dobry (w mojej skali ocen) choć jestem świadom tego że niejeden dałby więcej.

Jednym z piękniejszych motywów w "Na szybko spisane 1980-1990" jest moment otrzymania przez chłopców pierwszych klocków lego. To akurat świetnie pamiętam:)

Ja dostałem Lego Blacktron nr 6933: "Spectral Starguider". Wypaśny co nie:)

W kolejnym odcinku (odcinkach) wystapią: "Moherowe Sny", "Glinno", "Opowieść Rybaka 2". Zwróćcie uwagę (na prawo) na które miejsce mojego rankingu komiksów 09, wskoczył przeczytany wczoraj i dziś rano Rybak nr 2. Aż się prosiło aby dać go na równi z Łaumą. Ale o tym niebawem ;-)

# 20 - Wesołego Halloween!

2009-10-31T20:58:00.003+01:00

Zabawiłem się dzisiaj w wycinanie dyń, które od trzech godzin przyzdabiają moje okno na parterze. Zrobiłem foty więc możecie zobaczyć to co widzą przechodnie w moim oknie:)

Pierwsza praca z dyni nosi tytuł: "Twarz z piekła":

Druga praca z dyni nosi tytuł: "Why so serious?" na cześć Jokera:

Tak to wygląda z boku:

# 19 - Wyliczanki

2009-10-27T19:31:00.008+01:00

Kontynuuję gromadzenie komiksów na długie, zimowe wieczory.
Do MFKowych zakupów dołączyły: Saga o Potworze 2, Życie w obrazkach i Landru.
Czyli z pewniaków wydanych w tym roku zostały mi do zakupu jeszcze tylko:
"Ibikus", "W poszukiwaniu Piotrusia Pana", "Spirit", "Dziadek Leon 2", "Torpedo", "Wykiwani", "Deogratias", "Wyspa Burbonów" i "Klezmerzy". Do tego oczywiście dołączy styczniowy Usagi ale to dopiero jak już przeczytam poprzednie tomy (nie czytałem jeszcze Usagiego nr 6, 15, 16, 18-22) a już nadchodzi Most Łez:

Poza tym z roku 2009 muszę zakupić Hellblazera nr 3 i 4 (braki w postaci 1 i 2) oraz oczywiście "Dom Lalki" i pozostałe "Thorgale" w HC (na półce stoi tylko 8 części ale jeden czytelniczy impuls z cyklu "chcę sobie powtórzyć całość Thorgala" i kupuję wszystko). Jak tak dalej pójdzie to do końca stycznia przeczytam wszystko to co mnie interesuje z roku dziewiątego (to cieszy)

Mam dzisiaj świetny humor ponieważ okazało się że KRL używał komiksu Mawila jako podstawki pod nadgarstek w czasie - mam nadzieję - tworzenia "Łaumy" :D:D:D To doprawdy świetna wiadomość

Chyba każdy zmówił coś sobie w czasie trwania promocji w KDC.pl Mój wybór to: rewelacyjny "Świat Edeny", czyli jeden z najlepszych komiksów roku 2007. Jednak z powodu zaporowej ceny (170 zł) nie znalazł uznania w oczach komiksiarzy w różnego typu rankingach za rok 07 gdyż zwyczajnie nikt tego dzieła nie kupił. A szkoda. "Świat Edeny" jest świetny. Ja sam kupiłem dopiero teraz a znam komiks bo wypożyczyłem go sobie rok temu z wrocławskiej mediateki. Poza nim zakupiłem: "Arzacha", "Spirita", "Życie w obrazkach" (już mam ale wtedy nie wiedziałem że TO się może udać) i "Ronina" (podobno można było kupić swego czasu "Ronina" w Krakowie w Matrasach za pół ceny ale moja siostra będąc na wycieczce w Krakau i dostając ode mnie wiadome zlecenie tego komiksu w tej księgarni nie znalazła. Nadrobie teraz:)
Mam nadzieję że KDC ma jaja i nie będzie robić większych problemów.

Ostatnio codziennie jadę z Muminkami. Świetne historie, klimat i rewelacyjna muzyka. Tylko Migotek mnie wk..... (wiadomo Ibisz).

# 18 - Na szybko z Wroclawia

2009-10-18T21:54:00.004+02:00

Slyszycie glosny smiech dochodzacy nie wiadomo skad? Kiedy otwieracie okno, staje sie jeszcze donosniejszy? Wydaje Wam sie ze ten smiech pochodzi z bardzo daleka? Zatem pozwolcie ze Was nakieruje. Odwroccie glowe w kierunku Wroclawia bo to zapewne smiech Kendo ktory pewnie przenika juz w tej chwili gory, doliny i jeziora komiksowego swiatka. A smieje sie do rozpuku z tej oto rozmowy. Znowu sie zaczyna bitwa: smyracze komiksowe vs. trolle netowe. Kto wygra tym razem? Dobrze jest stac posrodku, smiac sie i przygladac wszystkiemu, siedzac wygodnie w fotelu z jogurtem i sokiem pomaranczowym. To bardzo wygodne i w tym miejscu na razie zamierzam pozostac. A to o Timofie to pierwszy raz widze. Mam to gdzies, wazne ze wydaje dobre komiksy.

Smiech to zdrowie

Ps. Tak, nie mam na tym kompie polskich znakow

# 17- Dobry cytat o kolekcjonerstwie

2009-10-15T18:50:00.006+02:00

Czytam "Halloween Blues". Za mną już 5 tomów, więc jeszcze tylko 2 i już dowiem się kto zabił Danę Anderson:) Komiks jest rewelacyjny. Bardzo dobrze namalowany/narysowany, świetnie pokolorowany. Te kryminalne zagadki naprawdę wciągają. Duch Dany wprowadza motywy humorystyczne, pomysł zdecydowanie na plus. Historia morderstwa młodej gwiazdy nie męczy tak jak poszukiwanie kolejnych wcieleń XIII. Szczerze polecam. Jak na razie najlepszy komiks sensacja/kryminał jaki czytałem.
W drugim tomie pojawia się dobry tekst o kolekcjonerach. Słowa wygłasza pewien antykwariusz:

"Jestem przyzwyczajony do pracy z kolekcjonerami. To dziwni ludzie, którzy przypisują niektórym przedmiotom wartość, kierując się kryteriami równie dziwnymi jak oni sami."

Wypada się tylko podpisać pod tymi słowami, najlepiej obiema rękami.

Jutro wyjeżdżam do Wrocławia na kilka dni. Wiadomo, studia.
Odbiorę sobie przy okazji zakupionego na allegro, zafoliowanego "Potwora z Bagien 2" którego zakupiłem...za pół ceny:)

Wisieńką dnia zostaje lanserskie zdjęcie z Kasem i Grazą:

# 16 - Pora obyczajowych opowieści

2009-10-14T01:23:00.013+02:00

Na początku chciałbym przeprosić wszystkich którzy czytają tego bloga za różnego typu błędy które pewnie się w tym miejscu pojawiają. To nie jest tak że ja czytelnika nie szanuję i nie mam ochoty robić korekty swoich tekstów. Po prostu bardzo chciałbym aby prawie codziennie pojawiała się w tym miejscu jakaś przynajmniej krótka notka a będzie mi łatwiej je zamieszczać, wiedząc od razu że muszę poświęcić na to nieco mniej czasu i że mogę sobie bardziej 'luźno' popisać a także używać czasem śląskich słów i mowy potocznej.

Dzisiaj był bardzo dobry dzień ( nie licząc kłótni z rodzicami na temat studiów). Dobry...dla literatury i filmu w moim życiu. Nad ranem dokończyłem "Opowieści z Hrabstwa Essex". Rozdział trzeci "Opowieść o miejscowej pielęgniarce", tak jak się spodziewałem przyniósł odpowiedzi na moje pytania i w sposób rewelacyjny połączył wątki z dwóch pierwszych rozdziałów i zamknął całą trylogię. Dodatkowe opowieści o słoniouchym, klubie bokserskim i któtkiej rozmowie Jima i Lestera o dziewczynach, pokazały że świat ten ma jeszcze wiele do powiedzenia i gdyby autor chciał mógłby jeszcze nie jedną historię rozgrywającą się w hrabstwie Essex napisać. Mam nadzieję że Lemire powróci kiedyś do hrabstwa i że Timof też te ewentualne kontynuacje wyda w RP. Świetnie wydana rzecz z workiem pełnym dodatków. Komiks jest wart każdej z 75 wydanych na niego złotówek (okładkowa: 99 zł). No dobra ceny okładkowej też jest z całą pewnością wart więc możecie od biedy kupić w Empiku. Pamiętajcie tylko aby kupić niemacany i w folii:)

Tak mi się spodobało czytanie komików w godzinach porannych, że z rozpędu sięgnąłem jeszcze od razu po pierwszy tom Persepolis. Na razie jestem na stronie 30 (wiem niedaleko) ale już teraz mogę stwierdzić że znowu trafiłem z zakupem w dziesiątkę.

Jak już wstałem (tak na serio), zrobiłem sobie duuużą kawę i zasiadłem do oglądania "Dwóch Wież" (muszę w końcu kupić rozszerzone wersje tej trylogii!)
Przed obiadkiem wchłonąłem jeszcze nowe Baśnie. Jak zawsze świetne i jak zawsze mocno obyczajowe (w to mi graj). Śnieżka rodzi szóstkę dzieciaków (a nawet więcej), Uroczy zostaje burmistrzem, Bigby spotyka starego kumpla z wojska i w jego spisanych wspomnieniach walczy z samym monstrum Frankensteina, Rose Red jest jak zawsze urocza. Po prostu FABLES musthave. Kto tego jeszcze nie ma niech wrzuci do koszyka na gildii razem z Essex i odbierze w kiosku Ruchu:)

Mam szczęście także do doboru filmów (szczególnie polskich a my w obyczajówkadch jesteśmy naprawdę dobrzy). W ubiegłym tygodniu przypadkowo natrafiłem na bardzo dobry choć smutny film pt. "Jasne błękitne okna". Do teraz mam w głowie widok chorej na raka Joanny Brodzik (świetna rola ale paskudnie to wyglądało:/) A dzisiaj znowu oglądnąłem w późnych godzinach coś w wyższej półki czyli "Pora Umierać". O ile niebieskie okno Brodzika można sobie darować gdyż zwyczajnie spać po tym nie można o tyle Pora Umierać po prostu trzeba zobaczyć!

Danuta Szaflarska kick ass w "Pora Umierać". Film o uroczej staruszce i jej czworonogu, suce zwanej Filadelfia jest conajmniej rewelacyjny i taką też notę na filmwebie postawiłem (9/10):

Pzeczytałem własnie na Wraku że:
"Pan Naturalny" Roberta Crumba i "Uzbrojony ogród" Davida B. mają być ostatnimi komiksami, jakie w tym roku wyda Kultura Gniewu. Premiera zestawu została zaplanowana na przełom listopada i grudnia.
Wydawnictwo Post nie było obecne na festiwalu, ale Andrzej Rabenda zdradził WRAKowi, że trzeci tom "Lupusa" ma ukazać się w październiku, a czwarty w listopadzie razem ze "Złotym domem w Samarkandzie" z serii "Corto Maltese".
Chyba w końcu kupię sobie Lupusa (od razu wszystkie 4 tomy). Kulturalne komiksy też z pewnością znajdą się w jednym z moich zimowych zamówień, kolejnych kendowych zapasów komiksówych:)

# 15 - W końcu czytam poMFKowe zapasy

2009-10-12T20:17:00.004+02:00

Luzacko, bez korekty i na temat, kendo razy trzy:

Sprawa numer jeden:
Przeczytałem dwa pierwsze rozdziały "Opowieści z Hrabstwa Essex". "Opowieści z farmy" za bardzo mi nie podeszły więc przeczytałem ten rozdział raz jeszcze i chwyciło:) Nie zrozumiałem motywu z atakiem kosmitów (Lester wymyślił sobie to wszystko czy też Jimmy naprawdę się z nim bawił nawet w tę śmierć na tratwie? Moja wersja: Chłopiec był tak samotny że po wizycie w sklepie z komiksami (a właściwie na stacji benzynowej gdzie można kupić komiksy) Jimmy`ego (podczas której sprzedawca okazał wyrazy sympatii małemu chłopcu) Lester ubzdurał sobie że "big guy" chce się z nim bawić. Jak w takim razie wytłumaczyć to że wuj Lestera widział kryjówkę? Chyba muszę przeczytać jeszcze raz:) Drugi rozdział - "Opowieść o duchach" to już małe arcydzieło, znacznie lepsze od rozdziału pierwszego! Czuję że ostatni tom - "Opowieść o miejscowej pielęgniarce" rzuci zupełnie nowe światło na drugi a przede wszystkim na pierwszy rozdział i wyjaśni mi 'Co je lous?'. Jak tylko skończę pisać tego posta to od razu idę czytać pielęgniarkę:) Bardzo podoba mi się kreska Lemire`a, trochę podobna do kreski Frederika Peetersa czyli gościa od Niebieskich Pigułek (które trafiły mocno w mój czytelniczy gust) i Lupusa (którego jeszcze nie czytałem:/).

Kanadyjczycy mają w komiksie Lemire`a małe oczka, zupełnie jak w "South Parku". Uważam że to zabawne. Ciekawe ile w tym jest prawdy. Jak już w końcu polecę do tej Kanady (były takie plany w zeszłym roku) to sam się przekonam. Tam nie trzeba mieć wizy co mnie mocno cieszy:)

Sprawa numer dwa:
Dostałem dzisiaj maila z klubu "Studio P1:
"PAŹDZIERNIK W STUDIO P1

ZAPRASZAMY NA CYKLICZNE IMPREZY W CZWARTKI I PIĄTKI OD GODZ. 21.00 WSTĘP TYLKO 5 ZŁ. DLA WSZYSTKICH

ORAZ W SOBOTY OD GODZ. 22.00 WSTĘP 10 ZŁ. DLA PAŃ I PANÓW."

Ja wiem że 10 złotych to nie 20 w sobotę a 5 złotych to nie 10 w piątek ale coś mi się wydaje że może być z tego więcej złego niż dobrego. Mam nadzieję że nie obniży się bardzo wysoki poziom tego klubu (czyli bardzo ładne i inteligentne dziewczyny potrafiące się ubrać w sposób godny i nie mniej "godni" przedstawiciele naszej, brzydkiej płci ) . Dobrze by było w takim wypadku zatrudnić dobrego selekcjonera co by tam ten poziom utrzymać. Hołocie nie potrafiącej się zachowywać, plastikowym lalkom z cellulitem która opanowała już większość wrocławskich klubów, ludziom nadużywającym alkoholu i kolesiom podchodzącym do dziewczyn od tyłu jak lew na sawannie, kulturalnie mówimy stanowcze nie!

Sprawa numer trzy:
Hella wyda komiks o Polańskim:D:D:D

# 14 - Władca filmów

2009-10-11T23:43:00.006+02:00

Urodziny jakoś przeżyłem. Spędziłem tych kilka godzin w innym pokoju (nie głównym, urodzinowym) oglądając dwa niezwykle nudne mecze: Rosja 0:1 Niemcy i Czechy 2:0 Polska. Drużyny którym kibicowałem oczywiście przegrały (bo to jest football a nie siata) ale trudno. Dzisiaj oglądałem z siostrą pierwszą część Władcy Pierścieni na dvd. Sprytna Madzia znalazła w Lombardzie wydania dwupłytowe dwóch pierwszych części po 9 zeta jedna. Jestem święcie przekonany że widziałem Lorda nr 1 już nawet nie 100 a pewnie ponad 150 razy i zawsze jest tak samo dobry. Muszę się w końcu zebrać i kupić rozszerzone 4-płytowe wersje trylogii które widziałem niestety tylko raz. Z tego co pamiętam nowe sceny świetnie uzupełniały kinowe wersje i każdy fan Lorda powinien je mieć. Co mam kupić super ekskluziw Lorda to kupuje nowy komiks - taka polityka, takie życie fana obrazków. Nadal biegam cobyniezgrubnąćlikeapig:)

Cytat dnia z opisu komiksu "HMMARLOWE i niedole Julitty":

"Genialnie narysowany czarno-biały komiks wygląda tak, jakby był kolorowy." :D:D:D

# 13 - Urodzinowo więc bezkomiksowo

2009-10-10T11:50:00.008+02:00

Moja babcia kończy dzisiaj 82 lata więc od rana rodzinka męczy mnie żebym posprzątał pokoje bo już na 14 zapowiedzieli się pierwsi goście. Chciałbym tylko napisać że nienawidzę urodzin (chyba że to moje urodziny) bo impreza zawsze jest w sobotę lub w niedzielę a ja w weekendy lubię robić trzy rzeczy: chodzić po klubach, oglądać ligę angielską i czytać komiksy (ewentualnie chodzić do kina i do teatru). Kiedy mieszkałem jeszcze we Wrocławiu to zawsze miałem wymówkę żeby nie przyjechać na głupią imprezę gdzie wszyscy piją i jedzą bo na co komu głupie jedzenie i jeszcze głupsze picie.

Piszę te słowa zerkając co chwila na "Opowieści z Hrabstwa Essex" i wiedząc o tym że nie mogę teraz czytać bo o 14 rozlegnie się dźwięk dzwonka a w otwartych przez moją siostrę drzwiach pojawią się pierwsi goście. Katorga moi państwo, męka pańska! Jeszcze jedno spojrzenie na nowego grubaska ze stajni Timofa i sprzątamy...

Wisieńką na torcie zostaje dzisiaj lanserskie zdjęcie z Marvano:

# 12 - MFK 2009, część druga: kendo dziękuje za autografy i rysunki.

2009-10-09T13:25:00.018+02:00

Chciałbym podziękować wszystkim twórcom za piękne rysunki w moich albumach.

Dziękuję Tomaszowi Leśniakowi za rysunek Jeża Jerzego a Rafałowi Skarżyckiemu za autograf pod tym rysunkiem w albumie "Jeż Jerzy musi umrzeć":

Dziękuję Grzegorzowi Rosińskiemu za rysunek Sioban w albumie "Skarga Utraconych Ziem":

Dziękuję Marvano za rysunek Marygay w albumie "Wieczna Wojna":

Dziękuję Krzysztofowi Gawronkiewiczowi za rysunek babci Ozrabala w albumie "Moherowe Sny":

Dziękuję Igorowi Baranko za rysunek Maksyma Osy w albumie "Maksym Osa":

Dziękuję Zbigniewowi Kasprzakowi za narysowanie Dany Anderson a Grażynie Kasprzak za pokolorowanie tego rysunku w albumie "Halloween Blues":

Dziękuję Karolowi Kalinowskiemu za rysunek Dorotki i Ajtwara w albumie "Lauma":

Specjalne podziękowania dla KaeReLa za rysunek na kartce A4 przedstawiający Dorotkę, Ajtwara i bożka który zapomniał swego imienia:

# 11 - Sad

2009-10-08T23:41:00.006+02:00

Dzisiaj przez cały dzień zbierałem jabłka na zimę i zanosiłem je do piwnicy. Także o czytaniu komiksów nie mogło być mowy. Wpadłem 3 razy na 5 minut na gildię gdzie zdążyłem zapodać kilka głupich tekstów o dziobakach i sypiących się literkach w kolekcji Rosińskiego a także zdradzić sposób dostania się na najlepszy sektor (a bilet miałem też na świetny sektor) podczas finałowych meczów siatkarek. Chyba dam sobie na jakiś czas spokój z forum bo nie służy mi to za bardzo. Jestem tym wszystkim mocno zmęczony. Z komiksów które zakupiłem na eMeFce przeczytałem jak na razie jedną z siedmiu części Halloween Blues (bardzo fajny komiks, trochę przegadany ale fajny) i trzy razy Łaumę. Jest jeszcze lepsza niż się spodziewałem myśląc o Łaumie jako o komiksie roku. Muszę się zastanowić czy czytałem coś lepszego od czasu Ulotnych Żyć (a to było w 2005). Chyba nie. Recenzja wkrótce na blogu. I inne wpisy o MFK też. Nie zapominam też o liście top 2001. Będę ją kontynuować jak tylko rozliczę się z festiwalem. Do następnego!

Zbiorę tam cały kram, jabłek sam tidididi.
Czekają bym wyciągnął dłoń.
Duże, małe, inne znów jak twój łeb.

Jeże kojarzą mi się z jabłkami, wam też?

# 10 - MFK 2009, część pierwsza: kendowe zapasy komiksowe

2009-10-07T22:30:00.003+02:00

Kupiłem na MFK 14 komiksów:

Kultura Gniewu: "Łauma", "Glinno", "Na szybko spisane", "Berlin", "Black Hole"
Timof and friends: "Opowieść Rybaka 2", "Opowieści z Hrabstwa Essex", "Maksym Osa"
Egmont: "Halloween Blues", "Skarga Utraconych Ziem", "Jeż Jerzy musi umrzeć", "Baśnie: 5", "Moherowe Sny", "Wieczna Wojna"

W Katowicach dokupiłem jeszcze Mausa II z Postu:)

Zapomniałem zakupić "Wykiwanych" i "Torpedo" ale ja to zakręcony jestem jak słoik.

Zbliża się zima. Włóczykij odszedł na południe. Nadszedł czas kendowych zapasów komiksowych.

Nie kupowałem komiksów przez ostatnie 5 miesięcy (grałem w siatę i latałem po klubach jak to w lecie), kupię wszystkie zaległości w ciągu najbliższych 4 miesięcy . Zacząłem już biegać żeby znowu nie przytyć 7kg od tych komiksów jak zeszłej zimy. Dzisiaj przebiegłem 5,7 km. Nieźle jak na pierwszy raz:)

# 9 - Post special edition: DZIĘKUJEMY!!!

2009-10-06T13:19:00.014+02:00

Bardzo bardzo bardzo i jeszcze raz bardzo dziękuję siatkarkom za te mistrzostwa! Moja ulubiona od zawsze drużyna znowu spisała się...NA MEDAL :D Zmieniają się zawodniczki w reprezentacji siatkarek ale zawsze czuję że to moja drużyna (w przeciwieństwie do np. polskich piłkarzy).

Specjalnie pozdrowienia dla sympatycznej Aleksandry Jagieło, zdecydowanie najlepszej siatkarki dwóch najlepszych i najważniejszych meczów tych mistrzostw czyli spotkań z Rosją i z Niemkami. Olu dziękuję za wspólne zdjęcie!

Autografy Aleksandry Jagieło i Manon Flier na bilecie na który można było wejść na mecz o 3 miejsce i na finał, co też uczyniłem:

Będę sobie co jakiś czas dodawał kolejne foty:)

Holenderki:

Włoszki:

# 8 - Top 2001: na razie są miejsca 10, 9, 8 i 7. Reszta wkrótce...po MFK;-)

2009-09-29T14:03:00.028+02:00

10) "KAROL, 1854" - pierwszy tom totalnie miodowej sagi rodziny piwowarów autorstwa Van Hamme`a i Valles`a. Młody Karol ucieka z zakonu gdyż piękna Adrianna w odpowiednim momencie, umiejętnie rozstawia w jego obecności nogi. Karol nie ucieka z zakonu sam. Towarzyszy mu kartka z sekretną recepturą warzenia wyśmienitego złocistego napoju...Karol ma ładną dziewczynę, sposób na zarabianie sałaty, czego chcieć więcej?

Któż w tym momencie nie uciekłby z zakonu?

Imperium piwne rozrasta się poprzez kolejne dekady i kolejne tomy serii, Van Hamme pisze ciekawą historię, Valles rysuje wyśmienicie plecy konia, jest super. Jednak w Polsce wydano tylko 5 tomów "Władców Chmielu" gdyż Motopol wolał wrócić do brudnej, umazanej smarem motorowej roboty i wycofał się z wydawania czyściutkich, estetycznych komiksowych albumików. Szkoda, pozostaje nam tylko ściąganie kolejnych tomów z kraju żab i czytanie ze słownikiem w ręku. Ja się na razie na tak desperackie kroki nie zdecydowałem. Szkoda serii ale nie ma co płakać nad rozlanym piwem.
"Władców Chmielu" przeczytałem po raz pierwszy (i jedyny) w roku 2004. Mój kuzyn zakupił za grosze wszystkie 5 części na jakiejś wyprzedaży w internetowej księgarnii już po upadku Twojego Komiksu.

-------------------------------------------------------------------------------

9) "ŁOWCA" - pierwszy tom opowieści o wampirach i ich powiązań z pewną rodziną, zatytułowanej "Książę Nocy". Historia nie ciągnie się tu przez dziesięciolecia jak w przypadku Władców Chmielu lecz przez całe wieki. Ogólnie jest może mało oryginalnie ale na pewno jest bardzo dobrze zarówno graficznie jak i scenariuszowo. Krew, uwiedziona i zamieniona w wampira poprzez ugryzienie kobieta, zamki, seks i tak dalej. Jedno wielkie wampirstwo wylewa się z kart tego komiksu. Rozrywka na dobrym poziomie bez niepotrzebych dłużyzn. Jestem na tak. W Polsce wydano dwa trzytomowe cykle tego komiksu. Dracula może się nie chowa ale powinien czuć oddech godnego siebie przeciwnika!

Nie chciałbym w tym momencie przebywać w tym zamku:)

Komiks przeczytałem po raz pierwszy miesiąc po ukazaniu na rynku, w lutym 2001. Zakupiłem Łowcę w Empiku na raciborskim rynku za...okładkową;) I nie żałowałem;) Miałem wówczas lat 14 i pół:)

-------------------------------------------------------------------------------

8) "KAJTEK I KOKO W KOSMOSIE" - podobno najgrubszy polski komiks (586 stron). W końcu zebrano w jednym tomie całą kosmiczną przygodę dwóch marynarzy z polskiego wybrzeża. Ale czy na pewno całą? Podobno brakuje kilkudziesięciu pasków a Tomasz Kołodziejczak powiedział kiedyś że celem Egmontu nie było nigdy zebranie całości tej historii tylko jej wybranych pasków :O
Osobiście nie przepadam za kosmicznymi opowieściami ale ciężko nie docenić tej historii bo czyta się to świetnie. Charakterystyczny humor Christy i świetne rysunki mocno nobilitują ten komiks w moich oczach dlatego znalazł się na liście 01 choć dość nisko bo dopiero na ósmej pozycji. Nadal jednak sto razy bardziej wolę Kajka, Kokosza, Mirmiła, Zbójcerzy i smoka Milusia niż kosmicznych bohaterów tego komiksu. Podobnie sprawa ma się u mnie z "Usagim w Kosmosie", niby prawie tak fajne jak średniowieczny Usagi ale to jednak nie jest to samo. Wybieram średniowiecze i fantasy.

Ktoś kiedyś powiedział: "Widać że Christa ma moc w łapie":)

Komiks w całości przeczytałem dopiero w zeszłym roku kupując go na allegro za kwotę 20 złotych... Był w Kup Teraz, grzechem było nie zakupić ;-)

-------------------------------------------------------------------------------

7) "LONDYN" - Najpierw była powieść Jamesa Barriego, później niezła animacja Disneya. Trochę bardziej nowoczesna kreskówka z dobrymi hasłami i cFaniacką atmosferą, wyświetlana swego czasu na TVN w sobotę rano, świetnie trafiała w gusta cFanych dzieciaków takich jak ja:) Kolejnym etapem ku dorosłości "Piotrusia Pana" miał stać się film z grubaśnym i podstarzałym Piotrusiem - Robinem Williamsem i kościstą Julią Roberts jako Dzwoneczek. Ale to nadal był grzeczna i niewinna bajka dla całej rodziny. A potem (lub w tym samym czasie co twórcy Hooka) przyszedł Regis Loisel i to wszystko spieprzył. Znaczy się nie wszystko tylko niewinność tej historii. Dzwoneczek u Loisela jest małą, pulchną samiczką która leci na głównego bohatera, matka Piotrusia zrobi wszystko za flaszkę, zaś sam Piotruś bez cienia żalu kopie małego kotka. Londyn jest brudny, Londyn jest zły, Londyn nienawidzi swych mieszkańców.

Świat fantastyczny zaczyna przenikać do realnego, ale na razie jest jeszcze całkiem wporzo. Magiczny proszek pozwala nam oglądać panoramę Londynu:

Londyn jest prawdziwym Londynem! Na każdym rogu czeka zarażona syfem prostytutka, ludzie głodują, dzieci z sierocińca utrzymują przy duchu jedynie zmyślone przez Piotrusia opowieści o jego matce. Do momentu pojawienia się po raz pierwszy krnąbrnego Dzwoneczka, czytelnik ma przed sobą małą kronikę życia w wielkim cuchnącym mieście u schyłku XIX wieku. Później jest moim zdaniem nieco gorzej. Po przeniesieniu się do Nibylandii fabuła staje się dość mdła. Niby jest dobrze ale wyspa marzeń nie jest tak atrakcyjnym miejscem jak Londyn. Ja osobiście już wolałbym czytając komiks, pić wino w Londyńskiej karczmie i chodzić po burdelach niż latać po wyspie z głupimi centaurami i uciekać 3 razy dziennie przed gościem z hakiem zamiast dłoni. Na szczęście nie zostajemy w Nibylandii na zawsze. Londyn pojawia się również w kolejnych częściach tego komiksu gdzie Loisel zmierzył się również z legendą pewnego londyńskiego zabójcy... Jak widać pisząc o Londynie, bez Kuby ani rusz!:) Rysunki są dopracowane, przejrzyste i znacznie lepsze niż w komiksach o Pelissie. Loisel poprawił warsztat co wyszło Piotrusiowi na lepsze:) Komiks przeczytałem po raz pierwszy w roku 2006. Wypożyczyłem całość z wrocławskiej Mediateki umilając sobie tym samym pobyt w akademiku:)

"Piotruś Pan" Regisa Loisela to niesamowity Londyn i niezła Nibylandia. Najlepszy tom pierwszy bo tam tego miasta jest najwięcej a tytuł tomu też nie jest najgorszy;)

Ps. Polecam także niesamowity film o James`ie Barrie pod tytułem "Finding Neverland". Nie przejmujcie się polskim tytułem;) W rolach głównych dwójka znakomitych aktorów: Johnny Depp i Kate Winslet. Oskarową muzykę stworzył Jan Kaczmarek. Nie będzie tajemnicą jeśli zdradzę że często włączam sobie ten soundtrack. A sam film - pierwsza klasa! Jeśli jeszcze ktoś nie widział, radzę szybko nadrobić.

# 7 - Top +/- 100, wprowadzenie

2009-09-29T13:00:00.013+02:00

Od dwóch lat na stole obok mojego łóżka leży sobie pewna kartka. Na tej kartce, poniszczonej dzisiaj już bardzo zapisuję sobie od roku 2007 tytuły komiksów które zrobiły na mnie szczególnie duże wrażenie. Komiksy te są pogrupowane latami. Dwa lata temu podzieliłem kartkę na 8 małych list: 7 z dziesięcioma ponumerowanymi wolnymi miejscami dla lat 2001-2007 i jedną z 20 miejscami dla komiksów wydanych przed rokiem 2001. Zrobiłem ostatnio miejsce dla komiksów z 2008 i 2009. Spokojnie dopisuję sobie tytuły komiksów i uzupełniam poszczególne listy dodając na nie tylko komiksy które na to zasługują. Rok 2001 jest już zapełniony, niczego już nie muszę nadrobić, przegrupowałem komiksy według fajności od 10 do 1, także spokojnie mogę zacząć publikować na tym blogu moją listę top +/- 100 właśnie od listy roku 2001-ego.

Nie jestem megakrytykiem, żadnym komiksowym dziennikarzem, nikt i nic nie ma wpływu na moje decyzje przy układaniu tej listy. Nie chcę aby lista była jakaś najspecjalniej w świecie różnorodna, ma być po prostu najlepsza dla zwykłego czytelnika jakim z pewnością jestem. Gdyby nie podobało mi się np. "Blankets" z pewnością nie zamieściłbym tego komiksu na liście 06 tylko dlatego że tak wypada. Żaden komiks nie będzie też wyżej od drugiego tylko dlatego że jest bardziej graphic novel od drugiego bardziej rozrywkowego. Jeśli zwykły, prosty komiksik sprawił mi więcej radości podczas czytania z pewnością będzie wyżej od głębokiego, grubego komiksu o dajmy na to chorym na raka żydzie z warszawskiego getta, lansowanego w komiksowym świadku lub na którymś z forów. Liczy się tylko czyste czytelnictwo i moje upodobania a nie żaden komiksowy lans i umieszczanie samych noweli graficznych lub samych Batmanów bo tak lubię lub tak chcę. Nie będę też umieszczał na liście komiksów tylko dlatego że są polskie. Nie ma znaczenia czy komiks jest polski, finladzki, amerykański czy belgijski. Ani to czy wydał go Timof, Kultura Gniewu, Egmont czy Kaczor Donald press.

Lista nazywa się "Top +/- 100" bo tak naprawdę nie wiadomo ile tych komksów będzie. Nie mam zamiaru umieszczać żadnych zapchajdziurek w postaci średnich komiksów więc niektóre roczne topy mogą być nieco mniejsze i liczyć np. 8 pozycji. Mogą też się zdarzyć lata w których umieszczę np. 12 pozycji zasługujących na wyróżnienie pozycji, któż to wie... Nie wiem kiedy podam kolejne listy. Na razie gotowa jest lista "Top 2001" także prawdopodobnie jeszcze dzisiaj zapodam ją na bloga (muszę jeszcze coś o każdym komiksie napisać także to trochę potrwa:)). W najbliższym czasie powinienem też uporać się w końcu z liczącą około 20 pozycji listą komiksów z lat <2001

Zapraszam więc na zapoznania się z moim komiksowym gustem. Liczy się tylko fajność komiksów :)

# 6 - Pisane od rzeczy: "Kazet fajny ale..."

2009-09-26T22:12:00.009+02:00

Kazet fajny ale...parę głupot można znaleźć.

Każdy już pewnie czytał jedną z nowszych (i głupszych) dyskusji na forum gildii o Esencji. Całość można zatytułować "Czy Esencja to polski komiks?". Kolejna rozmowa z cyklu "podaj popcorn ziom". Nieźle się ubawiłem. Szkoda tylko, że to nie jedyna wpadka redakcji Kazetu w najnowszym numerze tego internetowego pisma. Druga to ta o najśmieszniejszym polskim komiksie czyli "48-stronach" która jest jednak na liście najlepszych komiksów daleko w tyle za "Wilq" i "Jeżem" które też na humorze się opierają.
Z tego śmieję się o tutaj. Te dwie sprawy można jakoś wytłumaczyć (;-)) bo podobno "wartość Jeża Jerzego i Wilqa wykracza daleko poza wymiar humorystyczny" a w czasie układania listy top 20 komiksu polskiego ostatnich 20 lat przyjęto takie a nie inne kryteria. Niech będzie, uwierzyłem w te słowa ;-)

Jednak to już niedbalstwo:/

Nadal lubię Kazet, mam nadzieję że się poprawią :D

Tyle ;-)

# 5 - Dodatek z wyborczej o MFK(iG) 2009

2009-09-25T16:27:00.015+02:00

W dzisiejszym wydaniu gazety wyborczej znalazłem przypadkowo 8-stronicowy dodatek o Festiwalu Komiksu w Łodzi. Dodatek należy do kategorii "Zrób to sam":) Trzeba przeciąć gazetkę i złożyć sobie przyjazną środowisku komiksowemu część wyborczej;-)
Jest program, są sylwetki festiwalowych gości, o grach też coś napisali... Zeskanowałem całość bo może ktoś nie kupił wyborczej a chciałby sobie gazetkę przeczytać:-)

No to jazda:

# 4 - Lubię Diefenbacha

2009-09-23T13:05:00.016+02:00

Na stronie Kultury Gniewu pojawiło się info o nadchodzącej drugiej części jednego z moich najulubieńszych komiksowych horrorów czyli DIEFENBACHA Benedykta Szneidera.

Kadry z dwójki które ukradłem ze strony KG:

Ostatnimi czasy mocno (wręcz najbardziej) czekam na premiery polskich komiksów. I to nie dlatego, że są polskie bo mnie interesuje głównie to co komiks może zrobić dla mnie a nie to co ja mogę zrobić dla komiksu. A czekam dlatego, że cholernie mi się podobają pierwsze/poprzednie części tych komiksów ("Diefenbach", "Rewolucje") lub w przypadku "Łaumy", pierwszy rozdział.

W jedynce komiksu Szneidera znalazłem to co tak bardzo lubię i to co często zmusza mnie do sięgnięcia po akurat ten a nie inny komiks (motywy te pojawiają się często w innych polskich komiksach), czyli na przykład:

a) klimatyczny pogrzeb (w "Łaumie" i w "Mikropolis" też)

b) nawiązania do uwielbianych przeze mnie Muminków Tove Jansson, w tym przypadku mamy włóczykija:) (W "Łaumie" to już pewnie będą momentami Muminki dwa;) )

c) starą karczmę:

Na nowe "Rewolucje" (3 lata czekania) i "Diefenbacha" (7 lat czekania) czekam już wystarczająco długo, dobrze że niebawem się pojawią. Pora zacząć płakać nad polskim komiksem bo choć tak cholernie dobry/genialny to tak cholernie niepopularny w tym kraju pieprzonych ignorantów.

Tako rzecze kendo

# 3 - Wodny Świat Askellu

2009-09-22T19:47:00.015+02:00

Fajnie jest sobie poprawić humor lekturą lekkiego komiksu przepełnionego przygodą i inteligentnymi hasłami ale na taki komiks raczej ciężko trafić. Szczególnie jeśli ma się wybierać między kilkoma podobno słabymi i do tego niedokończonymi przez Egmont z powodu słabej sprzedaży seriami. A tylko takie mi zostały z tych dostępnych za darmo we wrocławskiej Mediatece (a kasy ostatnio mało na komiksy). Na szczęście gdzieś przeczytałem, że jest taki komiks którego pierwsze trzy tomy powstały w latach 1993-95 a kolejne ukazywały się dopiero od roku 2002. Więc szanse że historia będzie się komponowała w miarę zamkniętą całość mocno się zwiększyła. Akurat były dostępne wszystkie 3 tomy więc wypożyczyłem "Ognie Askellu" Scotcha Arlestona i Jean-Louis`a Mouriera. Miałem obawy, że będzie to komiks aż zbyt lekki i przepełniony erotyką mającą zatuszować nieco słabość scenariusza (jak często u Milo Manary) ale na szczęście byłem w błędzie!
Komiks jest raczej dobry jeśli wziąć pod uwagę wszystkie inne komiksy a bardzo dobry w swojej kategorii wagowej czyli w scenariuszowo-lekkiej a nawet piórkowej.

Okładka pierwszego tomu:

Jest tak jak zawsze w tego typu opowieściach, czyli mamy kilkoro bohaterów poszukujących przygód. Jest więc świetnie władająca biczem tancerka Cybil, wojownik z toporem Dao'xian, nożownik Brimeer, poeta Keresquin z Mieściny i chłopiec pokładowy Titlus i wszyscy się w miarę lubią:) Początkowo każda z potaci żyje własnym życiem. Potem na skutek dziwnych okoliczności bohaterowie poznają się, wplątują w jakąś intrygę (w tym wypadku z cudownym balsamem który leczy wszystkie rany) i niechcąco zaczynają tworzyć drużynę - standard:) Ale takie opowieści trzeba umieć tworzyć w sposób nie nużący czytelnika a to się Arleston`owi udało w sposób conajmniej dobry. Jest przygoda, jest lekko i jest przyjemnie. W drugim zaś tomie nasi bohaterowie wpadają w niewolę na statek poławiaczy skorillów z których to przygotowuje się wcześniej wspomniany balsam a w trzeciej i najlepszej części znowu wpadają w niewolę i "bawią się" w łowienie korali aby spłacić swój dług u zarządcy i właściciela wodnego miasta poławiaczy.

Cybil włada biczem nie gorzej niż znana wszystkim fanom komiksu bohaterka innej świetnej serii fantasy: "W poszukiwaniu ptaka czasu" Pelissa. Może bicz Cybil nie jest ognisty ale na komiksowe mięso armatnie w postaci kilku fagasów w zupełności wystarczy.

Malunki Mouriera miejscami dość średnie na lądzie ale to co pokazuje w scenach podwodnych w "Krwawym Koralu" to już mistrzostwo świata! Zaprawdę powiadam, warto przeczekać w miarę dobrze namalowane sceny lądowe i zejść z Mourierem pod wodę. Jest on iście diabelskim przewodnikiem po podwodnym Askellu (i po wdziękach Cybil też;) )

Okładka najlepszego tomu:

Świetne dialogi, piersi Cybil, przygoda, statki, piersi Cybil, morskie potwory, ludzkie potwory, zaraza, wszechobecny moralny brud, piersi Cybil - to wszystko są "Ognie Askellu". POLECAM!

Ps. Niestety trzeci tom nie zamyka w sposób godny - jak się spodziewałem - historii Cybil. Komiks kończy się w sposób, który niejednego komiksiarza mającego wiedzę że Egmoncior nie wyda już nigdy kolejnych części nieco wkurzy ;-) Ale trudno. Tak czy siak uważam że warto:-D

# 2 - Dworzec z białoruskiego marzenia

2009-09-21T00:20:00.009+02:00

Przeczytałem dzisiaj "Dworzec Centralny" z wydawnictwa Mroja. Widać że poboczne wydawnictwo Timofa specjalizuje się w rewelacyjnym wydawaniu małych albumików. Drogie to jak cholera bo za 28 zeta dostajemy zaledwie 48 stron w czerni i bieli i małym formacie. To jest dopiero ekskluzywność, zbierać takie małe i drogie zeszyciki (magia: +5, lans: +10). No ale już drugi raz po "Małym Świecie Golema" uwielbianego przeze mnie Sfara zakupiłem takie maleństwo i tegoż zakupu znowu nie żałuję!

Dworzec Centralny to dobra, pokręcona historia o kocie który zgubił się na dworcu. Po drodze spotyka masę różnych świrów którzy strasznie go denerwują (skojarzenia z domem szaleńców z "12-stu prac Asteriksa" jak najbardziej na miejscu). Najlepsze w komiksie jest to, że bardzo szybko zżywamy się z głównym bohaterem. Czytając komiks czułem się tak jakbym to ja zgubił się na tym dworcu i autentycznie denerwowałem się spotykając kolejne postacie na swojej drodze. Najbardziej podoba mi się ten szaleniec który w dworcu widzi świątynię ku czci bogini technologi-fajny monolog którego tu nie przytoczę bo w końcu zajmuje całą stronę a to ponad 2% całego komiksu:D Końca komiksu nie rozumiem chyba, kot po prostu wyszedł z budynku lub zwariował tak jak reszta. Pewnie sobie można interpretować dowolnie. Nie będę się tu rozwodził nad tym co się stało potem, w końcu to nie rozprawka w liceum o dziełach Kafki (a propo...;) ). Papier którego użyto w tym komiksie to miód malina, Lewis Trondheim kick ass, czego chcieć więcej, może tylko mniejszej ceny ale to nie jest w komiksach najważniejsze.
Podsumowańsko.
Edytorsko: perełka, czasowo: tragedia, fabularnie: ciekawie. Czy warto? Warto!

Ps. Na pewno wkrótce zakupię Wyspę Burbonów. Gorzej wydane ale za to za 49 złocisza dostanę 271 stron Trondheima w większym formacie.

# 1 - Łauma, starcie pierwsze

2009-09-20T02:12:00.007+02:00

"Łauma" ma własnego bloga. Jestem tym faktem niezwykle pocieszony. Od lutego, czyli od czasu publikacji na blogu KG pierwszego rozdziału tego niezwykłego (słowo klucz) komiksu KRLa, jestem mocno napalony na całość tego dzieła. Zostały jeszcze tylko dwa tygodnie, już nie mogę się doczekać. Nie muszę dodawać, że to mój zakup numer jeden na eMeFce w Łodzi. Ba, to może być nawet mój jedyny zakup na festiwalu jeśli nadal tak źle mi pójdzie szukanie nowego mieszkania we Wrocławiu (a wiadomo jak szukasz chaty to nie pracujesz a kasa na życie leci). Jeśli kolejne rozdziały dorównają pierwszemu, "Łauma" będzie także najpoważniejszym kandydatem do mojego numer jeden na liście najlepszych graphic novel roku 2009. A to dlatego, że w pierwszym rozdziale podobało mi się wszystko.

Nawet okładka rządzi: